ساکنان محله الامین که رقیه در آن مدفون است نکته‌اى را متذکر مى‌شوند و آن اینکه ایشان به خواب یکى از سادات علوى از خاندان مرتضى آمده که آب به داخل قبر ایشان نفوذ و آن را تخریب کرده است. این فرد رقیه علیها السلام را سه شب در خواب مى‌بیند و لذا قبر را حفر و در آن جنازه دو کودک خردسال که 5 سال بیشتر نداشتند را مشاهده مى‌کند و آنگاه قبر را تعمیر و مرمت مى‌کند و سپس خود از دنیا مى‌رود.

چون فضاى این مکان گنجایش زائران را نداشت، مرحوم شیخ نصراللّٰه خلخالى در 1350 ش در صدد توسعۀ مقبره و حرم برآمد؛ لذا خانه‌هاى اطراف را با کمک مردم خَیّرِ محل خریدارى کرد ولى عده‌اى راضى نشدند و به همین منوال باقى بود تا در سال 1363 ش به گفتۀ جناب حجه‌الاسلام فهرى زنجانى، نمایندۀ وقت مقام معظم رهبرى در سوریه، با خرید آن خانه‌ها و پرداخت چندین برابر قیمت آن‌ها، امر پى‌ریزى بناى جدید حرم از سوى جمهورى اسلامى و با حضور مقامات سوریه آغاز شد.

مساحت ساختمان حرم بیش از چهارهزار متر مربع است که ششصد متر مربع از آن، صحن و فضاى باز است و بقیه را حرم و شبستان آن و مسجد دیگرى که در مجاورت ضریح ساخته شد، تشکیل مى‌دهند. در بازسازى‌هاى اخیر، اطراف ضریح و شبستان‌ها را توسعه فراوانى داده‌اند و صحن‌هاى جدیدى نیز در حال احداث است.

نوع معمارى، که اکنون در بناى حرم به کار رفته، معمارى ایرانى – اسلامى است.

صحن مسجد که گرداگرد آن به صورت ایوانى به‌اندازۀ یک و نیم متر مسقف است، با ستون‌هاى بسیار زیباى سنگى سفید و کنگره‌اى ساخته شده‌اند. گنبد آن به کلى تعویض و براساس معمارى ایرانى ساخته شده و دوازده ستون مرمرین در داخل حرم آن را نگه‌داشته‌اند. گرداگرد سقف و دیواره‌ها نیز کاشى‌کارى است.