احمد پژمان، آهنگساز و موسیقیدان ایرانی هفتم شهریورماه در سن ۹۰ سالگی درگذشت. احمد پژمان از هنرمندان و موسیقی دانان شاخص کشورمان که طی سالهای گذشته آثار ارزشمندی را پیش روی مخاطبان قرار داده بود، روز ۷ شهریور در لس آنجلس آمریکا دار فانی را وداع گفت.
مرحوم احمد پژمان به دلیل خلق بسیاری از آثار ماندگار و دارای کیفیت در حوزه های آهنگسازی و پژوهش همواره به عنوان یکی از مهم ترین و جریان ساز ترین هنرمندان عرصه موسیقی ایران معرفی شده است.
این هنرمند شاخص، ساخت موسیقی فیلمهای مستند برجستهای را همچون، «همراه باد در دل تنهایی کویر»، «نقاشی ایرانی»، «دریای پارس»، «البرز»، و «زاگرس»، به کارگردانی منوچهر طیاب، بر عهده داشته است. روحش شاد و یادش گرامی
زنده یاد پژمان متولد ۱۸ تیر ۱۳۱۴ بود. این هنرمند در دوران دبیرستان به فراگیری ویولن نزد حشمت سنجری پرداخت و تئوری موسیقی را نیز نزد حسین ناصحی فرا گرفت.
زندگی خصوصی
احمد پژمان دو بار ازدواج کرده است. او با همسر اول خود، هما بحرینی در کلاس درس مصطفی پورتراب آشنا شد. هما بحرینی در آن زمان نوازندهٔ سنتور و آکوردئون و از شاگردان هنرستان موسیقی بود و نزد مصطفی پورتراب هارمونی میآموخت. احمد پژمان از همسر اول خود، یک دختر بهنام شیوا و دو پسر به نامهای بابک و ژوبین دارند. وی پس از جداشدن از همسر اول، در سال ۱۳۶۴ با شیرین بذله (کارگردان و تهیهکنندهٔ ساکن آمریکا) ازدواج کرد که از این ازدواج دختری به نام سیما دارند. احمد پژمان در ایران و آمریکا زندگی میکند. او خود در این مورد گفته است: «من بهخاطر خانواده به آمریکا میروم. ولی بیشتر وقتها در ایران هستم و هر چند ماه یکبار باید به ایران بیایم»
آهنگسازی
سبک موسیقی پژمان را تلفیقی از موسیقی محلی، موسیقی ردیف، سازهای ایرانی، همراه با هارمونی، کنترپوان، ارکستراسیون و سایر تکنیکهای موسیقی غرب میدانند. پژمان خود میگوید در آهنگسازی، قبل از موسیقی، بیشتر از ادبیات ایران تأثیر پذیرفته است. شاعرانی مانند فردوسی و حافظ الگوی او بوده و نقش مهمی در نگاه او به خلق آثارش داشتهاند. وی پایه و اساس کارهای خود را فرهنگ و موسیقی ایرانی میداند و از موسیقی محلی و ردیف در آهنگسازی (مانند درآمدراستپنجگاه برای موسیقی فیلم) بسیار استفاده کرده است. پژمان میگوید که از شخص خاصی در ایران تأثیر نپذیرفته، اما بتهوون را آهنگسازی تأثیرگذار و الگوی اصلی خودش در آهنگسازی (بهویژه تکنیک بسط و گسترشتم) میداند. وی در طول فعالیت هنری خود بر ایرانی بودن آثارش تأکید دارد.
***
***
***
***
پیام تسلیت
با اندوه و تأثر فراوان، درگذشت این عزیز را به خانواده محترم،دوستان وآشنایان این مرحوم تسلیت میگوییم. این ضایعهی بزرگ را صمیمانه همدردی کرده و از درگاه خداوند متعال برای آن عزیز سفرکرده، غفران الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت داریم.
بیژن کامکار
«در نهایت اندوه درگذشت استاد گرانقدر، احمد پژمان یکی از اثرگذارترین موسیقیدانان ایران زمین را به خانواده و دوست دارانش تسلیت میگویم. سفرش در نور، راهش پر رهرو.»
علی صمدپور
«عکس را محمودرضا نوربخش گرفت، گروهی از علاقمندان به موسیقی، قصد کرده بودند دیورتیمنتوی تازه منتشر شده را تمرین کنند. ما هم خوش و خرم تا تبریز رفتیم. حضور احمد پژمان سر تمرین یک گروه آماتور، مثل روشن کردن آتشی بزرگ زیر اجاقی کوچک بود، نیرویی زیاد برای تحملی محدود. سفر خوشایندی شکل گرفت که پژمان و محمودرضا نوربخش و امیر بهاری و من در تبریز با همراهی بیدریغ و مهربانانهی فرهود صفرزاده، روزهایی بهیادماندنی را در فرصت کوتاه زندگی سپری کنیم.»
مجید انتظامی
«احمد پژمان عزیز به آسمانها پرکشید …
رفتنی که باور کردنش سخت است؛ بعضی انسانها آنقدر بزرگ و نیکاند که نبودشان را نمیتوان پذیرفت.
با نهایت تأسف، درگذشت دوست گرانقدر و هنرمند بزرگ موسیقی ایران، احمد پژمان را به مردم عزیز کشورم، جامعه هنری ایران و خانواده محترم ایشان تسلیت عرض میکنم.
یاد و نام او که عمرش را در راه اعتلای فرهنگ و هنر و موسیقی ایران صرف کرد، همواره جاودان خواهد ماند.»
حسین علیزاده
«با نام بزرگ احمد پژمان عشق را آموختیم،
نغمههای بیکرانش را به جان خریدیم،
و حالا سر تعظیم به روح بلندش داریم.
جاوادنگی با تو جاودان شد.
ای مهربان
تا ابد نام و یادت در قلبمان خواهد تپید.»
بیژن کامکار
«در نهایت اندوه درگذشت استاد گرانقدر، احمد پژمان یکی از اثرگذارترین موسیقیدانان ایران زمین را به خانواده و دوست دارانش تسلیت میگویم. سفرش در نور، راهش پر رهرو.»
تهمورس پورناظری
«استاد عزیز، روانتان شاد. حیف از نبودنتان در جهان.»
عرفان وکیلی
«چقدر از شما آموختم. شاگردی شما برای من، همیشه بزرگترین افتخار زندگیم خواهد بود. نغمههایت ماند، نامت ماند، روحت قرین آرامش.»
اردوان کامکار
«درگذشت موسیقیدان برجسته، استاد احمد پژمان را به جامعه هنری تسلیت میگویم.»
سعید فرجپوری
«با اندوه فراوان، درگذشت استاد احمد پژمان، آهنگساز بزرگ ایران را تسلیت میگویم.
یاد و آثار ارزشمندش برای همیشه جاودان خواهد ماند.»
کیهان کلهر
«با هزار دریغ و حسرت
استاد مهربان «احمد پژمان» که دیگر نشاید چُنو یافتن
ازین جهان درگذشتند.
یادشان بخیر باد…»
کارن همایونفر
«و ما آرام آرام، روز به روز تنهاتر میشویم …
خداحافظ آقا…
جای خالی احمد پژمان هرگز پر نمیشود»
اردشیر کامکار
«استاد احمد پژمان بزرگ موسیقی و یکی از تاثیرگذارترین آهنگسازان معاصر ایران به جاودانگی پیوست یاد و نامش تا ابد جاودان.»
علی صمدپور
«عکس را محمودرضا نوربخش گرفت، گروهی از علاقمندان به موسیقی، قصد کرده بودند دیورتیمنتوی تازه منتشر شده را تمرین کنند. ما هم خوش و خرم تا تبریز رفتیم. حضور احمد پژمان سر تمرین یک گروه آماتور، مثل روشن کردن آتشی بزرگ زیر اجاقی کوچک بود، نیرویی زیاد برای تحملی محدود. سفر خوشایندی شکل گرفت که پژمان و محمودرضا نوربخش و امیر بهاری و من در تبریز با همراهی بیدریغ و مهربانانهی فرهود صفرزاده، روزهایی بهیادماندنی را در فرصت کوتاه زندگی سپری کنیم.»
مجید انتظامی
«احمد پژمان عزیز به آسمانها پرکشید …
رفتنی که باور کردنش سخت است؛ بعضی انسانها آنقدر بزرگ و نیکاند که نبودشان را نمیتوان پذیرفت.
با نهایت تأسف، درگذشت دوست گرانقدر و هنرمند بزرگ موسیقی ایران، احمد پژمان را به مردم عزیز کشورم، جامعه هنری ایران و خانواده محترم ایشان تسلیت عرض میکنم.
یاد و نام او که عمرش را در راه اعتلای فرهنگ و هنر و موسیقی ایران صرف کرد، همواره جاودان خواهد ماند.»
حسین علیزاده
«با نام بزرگ احمد پژمان عشق را آموختیم،
نغمههای بیکرانش را به جان خریدیم،
و حالا سر تعظیم به روح بلندش داریم.
جاوادنگی با تو جاودان شد.
ای مهربان
تا ابد نام و یادت در قلبمان خواهد تپید.»