اسماعیل ادیب خوانساری
(زادهٔ ۱۲۸۰ – درگذشتهٔ ۶ فروردین ۱۳۶۱) نخستین خوانندهٔ مرد در رادیوی ملی ایران بود
اسماعیل ادیب خوانساری فرزند یک روحانی و خوشنویس برجسته به نام «میرزا محمود بن ابی القاسم الخوانساری» و شاگرد عندلیب گلپایگانی (تولایی)، سید عبدالرحیم اصفهانی، حبیب شاطر حاجی، نایب اسدالله (و شاگرد غیرمستقیم طاهرزاده) بود.
۱۲۸۰- تولد در شهر خوانسار
۱۲۹۴- پوشیدن لباس طلبگی – در این ایام با صدای زیبا خود مؤذن مسجد می‌شود.
۱۲۹۵- آغاز تعلیم ردیف‌های آوازی تحت نظر عندلیب گلپایگانی (تولایی)
در سال ۱۳۱۹ وقتی برای نخستین بار در ایران رادیو ملی تأسیس شد، در حالی که سی و نهمین سال زندگی را می‌گذراند به عنوان نخستین خواننده مرد رادیوی ملی ایران، به رادیو دعوت شد. او در آن دوران با نوازندگانی چون ابوالحسن صبا، علی اکبر شهنازی، حسین یاحقی، حبیب سماعی، عبدالحسین شهنازی، مهدی خالدی و مرتضی محجوبی همکاری می‌کرد.
جمله زیر نقلی است از ادیب خوانساری:
روزگاری، زندگی ام را به پای هنر قربانی کردم و حالا زندگی ام دارد هنرم را قربانی می‌کند.
بیماری و درگذشت
ادیب خوانساری سال‌های متمادی به خاطر بیماری ریوی از تنگی نفس رنج می‌برد؛ در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ دو بار تحت عمل جراحی ریه قرار گرفت و هر از گاه دچار مشکلات قلبی و تنفسی می شد. او سرانجام روز ششم فروردین سال ۱۳۶۱ در سن ۸۱ سالگی پس از این‌که مدت‌ها دچار ضعف جسمانی و بیمار و بستری بود، درگذشت. آرامگاه وی در بهشت زهرا، قطعه ۹۱ ردیف ۱۰۳ شماره ۴ قرار دارد.
پیام تسلیت
…
«إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ»
ما از آنِ خداییم و به سوی او بازمی‌گردیم. (سوره بقره، آیه ۱۵۶)
امیدواریم یاد و خاطره‌ی نیک ایشان همواره در دل‌ها زنده بماند.
وبسایت تسلیت
#اطلاع رسانی آخرین اخبار تسلیت ، آگهی ترحیم و زمان و مکان مراسمات ختم#