بنر حلالم کنید اکبر عبدی
ندایی از ساحل ابدیت
اینک که “اکبر عبدی” نیستم، ولی امیدم به بزرگواریِ شما، جاودانه است.
ای یاران و ای همراهانِ روزگارم، ای که روزی با هم بودیم و همدل،
از آن سو که اکنون من در آن آرام گرفتهام، با دلی بیآلایش و با صدایی که تنها از طریق دعای خیر شما به گوش میرسد، پیکی به سوی شما میفرستم؛ پیکی که بارِ آن، تنها یک درخواست است: حلالیت.
اگر در گذر روزهای سپید و سیاهِ زندگی، در کلام و رفتاری از من رنجشی در دلِ شما نشست، اگر قولی شکستم، اگر دلشکستی دادم، اگر با غرور نابجا، خاطری را آزردم، اگر در ادای حقی کوتاهی کردم، اگر نگاهی، کلامی یا سکوتی از من، بر جانِ شما خطی از الم کشید، امروز که دستم از این دنیای فانی کوتاه است، از شما حلیمدلان، طلب بخشش میکنم.
من، “اکبر”، با تمام اشتباهات و خطاهایم، دلهای شما را پاک و بیکینه میخواهم. رضایتِ شما، آرامشِ جانِ من است. مرا از دعای خیر خود محروم نکنید.
خداوند را به شفاعتِ پاکان و به حقِ دلهای پاکِ شما، از گناهم بگذراند و از شما میخواهم که مرا حلال کنید، تا من نیز با دلی آسودهتر، در سرای باقی بیتوته کنم.
رحمت و آرامشِ بیپایان بر شما باد.
صفحه اختصاصی حلالیت طلبی اکبر عبدی در وبسایت تسلیت