مهرپویا در ششم تیرماه ۱۳۰۶ در محله عینالدولهتهران در خانوادهٔ اصیل تهرانی متولد شد، پدرش غلامحسین مهرپویا سرهنگ ارتش و مادرش عفت رفیعی بود.
مهرپویا دوره ای به هندوستان سفر کرد، و در جهت آشنایی با موسیقی آن کشور و یادگیری ساز سیتار که تا آن زمان یک ساز هندی محسوب میشد، مدتها تحت آموزش اساتید مختلف و نیز مشاوره و راهنمایی سیتار نواز نام آشنای هندی راوی شانکار قرارگرفت.
مهرپویا در بازگشت به ایران این ساز اصیل ایرانی را که بر طبق مدارک تاریخی توسط امیرخسرو دهلوی از ایران به هند برده شده و کمکم از موسیقی ایرانی خارج شده بود، بار دیگر وارد موسیقی ایران کرد، که موفقیتهای زیادی را در این زمینه کسب کرد.
او نخستین کار جدی اش را در سال ۱۳۳۶ با اجرای قطعهای به نام کلبه سرخ پوستان و معرفی گیتار الکتریک در یکی از انجمن های هنری تهران شروع کرد. مهرپویا و گروه ۳م جزو اولین گروه هایی محسوب میشد که برای اولین بار در ایران به اجرای موسیقی پاپ با گیتار الکتریک پرداختند.
او ترانه هایی را با الهام از طبیعت ساخت به عنوان مثال: ترانه قایقرانان با الهام از صدای واقعی امواج دریا و پارو است، یا نسیمِ عشق (باد وحشی) که با وزش طبیعی باد همراه است؛ که بسیار مورد توجه طرفدارانش بود
سرانجام مهرپویا در ۴ خرداد ۱۳۷۱ در سن ۶۴ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان، پس از تحمل دو سال بیماری درگذشت. پیکر او در امامزاده عبدالله شهرری با حضور جمعی از هنرمندان و دوستدارانش به خاک سپرده شد.
