با نام اصلی نادر دلدار گلچین (۱۰ آذر ۱۳۱۵ – ۳۱ شهریور ۱۳۹۶) خوانندهٔ موسیقی سنتی ایرانی بود.
نادر گلچین فرزند حبیب و طوبی، در ۱۰ آذر ۱۳۱۵ در رشت متولد شد. از کودکی به موسیقی علاقه فراوانی داشت و از ۱۲ سالگی همکاری با رادیو رشت را آغاز کرد، او در سال ۱۳۳۸ به تهران آمد و بیدرنگ فعالیت های هنری خود را در اداره هنرهای زیبا و وزارت فرهنگ و هنر آغاز کرد.
نادر گلچین در طول فعالیتهای هنری خود، بیش از ۳۰۰ آواز و آهنگ اجرا کرد و در کنار کار خوانندگی، مدیر مسئول یک شرکت تکثیر نوار مجاز موسیقی نیز بود.
نادر گلچین از جمله خوانندگان صاحب سبک و دارای صدایی خاص خود بود. بیشتر آثار او به سالهای پیش از انقلاب باز میگردد. از آثار مهم او در آن دوران میتوان به «یوسف گمگشته»، «مرغ سحر»، «کوچه باغ راز»، «ناوک مژگان»، «نوای کاروان»، «قصه شهر عشق»، «مسبب»، «من دیگه بچه نمیشم» و آلبومهای «گریز»، «نفس باد صبا» و «زلف بنفشه» یاد کرد.
نادر گلچین با گوش سپردن به صفحههای گرامافون از اساتیدی چون رضاقلی میرزا ظلی، ادیب خوانساری، تاج اصفهانی و… با دستگاه ها، نغمه ها و گوشه های موسیقی اصیل ایرانی آشنا شده و در واقع بدون استفاده از استاد خاصی، سبک آوازی خاص خود را ساخته بود.
