آخرین اخبار تسلیت

ماه رمضان

بنر ماه مبارک رمضان

ماه رمضان یا رَمَضانُ المُبارَک نهمین ماه قمری که روزه در آن بر مسلمانان، واجب است. 

براساس احادیث، در این ماه درهای آسمان و بهشت گشوده و درهای جهنم بسته می‌شود. شب قدر که نزول قرآن در آن شب بود، در این ماه قرار دارد. 

رمضان، تنها ماهی است که نام آن در قرآن آمده است. این ماه، نزد مسلمانان احترام و جایگاه ویژه‌ای دارد و مسلمانان به عبادت در آن اهتمام ویژه‌ای دارند. در منابع دعایی، اعمال و عبادت‌های مختلفی برای این ماه نقل شده است. از مهم‌ترین اعمال این ماه، تلاوت قرآن، اِحیای شب‌های قدر، دعا، نماز، استغفار، افطاری‌دادن و کمک به نیازمندان است.

از وقایع مهم این ماه، نزول قرآن در شب قدر و غزوه بدر، نخستین جنگ میان مسلمانان و مشرکان قریش به فرماندهی پیامبر(ص) و شهادت حضرت علی(ع)، نخستین امام شیعیان، در بیست و یکم ماه است. امام حسن مجتبی(ع) نیز در پانزدهم این ماه متولد شده است.

عبادت و روزه‌داری در ماه رمضان بخشی از هویت مسلمانان است. در جوامع اسلامی، آداب و رسوم گوناگونی همچون مهمانی‌ها و مراسم جمعی، نظافت مساجد و اماکن مذهبی، مراسم آشتی‌کنان، مراسم کلوخ‌اندازان، پخت انواع شیرینی‌ها و غذاها برای ماه رمضان شکل گرفته است.

 

تلاوت قرآن:

در برخی روایات، ماه رمضان بهار قرآن معرفی شده است. همچنین ثواب قرائت یک آیه از قرآن در این ماه، معادل ثواب ختم قرآن در ماه‌های دیگر بیان شده است.

اعمال مشترک ماه رمضان

خواندن دعای سحر


اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ بَهَائِک بِأَبْهَاهُ وَ کلُّ بَهَائِک بَهِی اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِبَهَائِک کلِّهِ

خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق زیباترین مرتبه از زیبایی‌ات و همه مراتب زیبایی‌ات که زیباست. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب زیبایی‌ات
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ جَمَالِک بِأَجْمَلِهِ وَ کلُّ جَمَالِک جَمِیلٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِجَمَالِک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق نیکوترین مرتبه از جمالت و همه مراتب جمال تو نیکوست. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب جمالت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ جَلالِک بِأَجَلِّهِ وَ کلُّ جَلالِک جَلِیلٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِجَلالِک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق برجسته‌ترین مرتبه از جلالت و همه مراتب جلال تو برجسته است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب جلالت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ عَظَمَتِک بِأَعْظَمِهَا وَ کلُّ عَظَمَتِک عَظِیمَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِعَظَمَتِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق بالاترین مرتبه از عظمتت و همه مراتب عظمتت عظیم است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب عظمتت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ نُورِک بِأَنْوَرِهِ وَ کلُّ نُورِک نَیرٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِنُورِک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق نورانی‌ترین مرتبه از نورت و همه مراتب نور تو نورانی است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب نورت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ رَحْمَتِک بِأَوْسَعِهَا وَ کلُّ رَحْمَتِک وَاسِعَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِرَحْمَتِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق گسترده‌ترین مرتبه از رحمتت، و همه مراتب رحمتت گسترده است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب رحمتت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ کلِمَاتِک بِأَتَمِّهَا وَ کلُّ کلِمَاتِک تَامَّهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِکلِمَاتِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق کامل‌ترین مرتبه از مراتب کلمات و همه مراتب کلماتت کامل است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب کلماتت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ کمَالِک بِأَکمَلِهِ وَ کلُّ کمَالِک کامِلٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِکمَالِک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق کامل‌ترین مرتبه از کمالت و همه مراتب کمالت کامل است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب کمالت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ أَسْمَائِک بِأَکبَرِهَا وَ کلُّ أَسْمَائِک کبِیرَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِأَسْمَائِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق بزرگ‌ترین مرتبه از نام‌هایت و همه مراتب نام‌هایت بزرگ است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب نام‌هایت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ عِزَّتِک بِأَعَزِّهَا وَ کلُّ عِزَّتِک عَزِیزَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِعِزَّتِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق عزیزترین مرتبه از عزّتت و همه مراتب عزّتت عزیز است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب عزتت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ مَشِیتِک بِأَمْضَاهَا وَ کلُّ مَشِیتِک مَاضِیهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِمَشِیتِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق نافذترین مرتبه اراده‌ات و همه مراتب اراده‌ات نافذ است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب اراده‌ات
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ قُدْرَتِک بِالْقُدْرَهِ الَّتِی اسْتَطَلْتَ بِهَا عَلَی کلِّ شَیءٍ وَ کلُّ قُدْرَتِک مُسْتَطِیلَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِقُدْرَتِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق قدرتت که بر همه موجودات احاطه دارد و همه قدرتت بر تمام موجودات احاطه دارد، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب قدرتت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ عِلْمِک بِأَنْفَذِهِ وَ کلُّ عِلْمِک نَافِذٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِعِلْمِک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق نافذترین مرتبه از مراتب علمت و همه مراتب علمت نافذ است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب علمت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ قَوْلِک بِأَرْضَاهُ وَ کلُّ قَوْلِک رَضِی اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِقَوْلِک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق پسندیده‌ترین مرتبه از گفتارت، و همه مراتب گفتار تو پسندیده است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب گفتارت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ مَسَائِلِک بِأَحَبِّهَا إِلَیک وَ کلُّهَا [وَ کلُّ مَسَائِلِک] إِلَیک حَبِیبَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِمَسَائِلِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق محبوب‌ترین مرتبه از خواسته‌هایت نزد تو، و همه مراتب خواسته‌هایت محبوب است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب خواسته‌هایت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ شَرَفِک بِأَشْرَفِهِ وَ کلُّ شَرَفِک شَرِیفٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِشَرَفِک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق شریف‌ترین مرتبه از شرفت و همه مراتب شرف تو شریف است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب شرفت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ سُلْطَانِک بِأَدْوَمِهِ وَ کلُّ سُلْطَانِک دَائِمٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِسُلْطَانِک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق پایدارترین مرتبه از سلطنتت و همه مراتب سلطنت تو پایدار است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق مراتب سلطنتت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ مُلْکک بِأَفْخَرِهِ وَ کلُّ مُلْکک فَاخِرٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِمُلْکک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق باافتخارترین مرتبه از فرمانروایی‌ات و همه مراتب فرمانروایی‌ات با افتخار است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب فرمانروایی‌ات
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ عُلُوِّک بِأَعْلاهُ وَ کلُّ عُلُوِّک عَالٍ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِعُلُوِّک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق برترین مرتبه از برتری‌ات و همه مراتب برتری‌ات برتر است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب برتری‌ات
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ مَنِّک بِأَقْدَمِهِ وَ کلُّ مَنِّک قَدِیمٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِمَنِّک کلِّهِ
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق دیرینه‌ترین مرتبه از کرمت، و همه مراتب کرمت دیرینه است، خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب کرمت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک مِنْ آیاتِک بِأَکرَمِهَا وَ کلُّ آیاتِک کرِیمَهٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِآیاتِک کلِّهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق گرامی‌ترین مرتبه از نشانه‌هایت، و همه مراتب نشانه‌هایت گرامی است. خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق همه مراتب نشانه‌هایت
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِمَا أَنْتَ فِیهِ مِنَ الشَّأْنِ وَ الْجَبَرُوتِ وَ أَسْأَلُک بِکلِّ شَأْنٍ وَحْدَهُ وَ جَبَرُوتٍ وَحْدَهَا
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق آنچه از جاه و جبروت که در آنی و از تو می‌خواهم به حق هر جاه به تنهایی و به حق هر جبروت به تنهایی
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِمَا تُجِیبُنِی [بِهِ] حِینَ أَسْأَلُک فَأَجِبْنِی یا اللَّهُ.
خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق آنچه اجابت می‌کنی مرا به آن هنگامی که از تو درخواست می‌کنم پس مرا اجابت کن ای خدا.
خواندن دعای ابوحمزه ثمالی
إِلَهِی لا تُؤَدِّبْنِی بِعُقُوبَتِک، وَ لا تَمْکرْ بی‌فِی حِیلَتِک، مِنْ أَینَ لِی الْخَیرُ یا رَبِّ وَ لا یوجَدُ إِلّا مِنْ عِنْدِک، وَ مِنْ أَینَ لِی النَّجَاهُ وَ لا تُسْتَطَاعُ إِلّا بِک، لا الَّذِی أَحْسَنَ اسْتَغْنَی عَنْ عَوْنِک وَ رَحْمَتِک، وَ لا الَّذِی أَسَاءَ وَ اجْتَرَأَ عَلَیک وَ لَمْ یرْضِک خَرَجَ عَنْ قُدْرَتِک، یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ
خدایا مرا به کیفرت ادب منما، و با نقشه‌ای با من نیرنگ مکن، پروردگارا از کجا برایم خیری هست، درحالی که جز نزد تو یافت نمی‌شود، و از کجا برایم نجاتی است، درحالی که جز به تو فراهم نمی‌گردد، نه آن که نیکی کرد از کمک و رحمتت بی‌نیاز شد، و نه آن که بدی کرد و بر تو گستاخی روا داشت، و تو را خشنود نساخت از عرصه قدرتت بیرون رفت، پروردگارا، پروردگارا، پروردگارا.
بِک عَرَفْتُک، وَ أَنْتَ دَلَلْتَنِی عَلَیک، وَ دَعَوْتَنِی إِلَیک، وَ لَوْ لا أَنْتَ لَمْ أَدْرِ مَا أَنْتَ، الْحَمْدُ لِله الَّذِی أَدْعُوهُ فَیجِیبُنِی، وَ إِنْ کنْتُ بَطِیئاً حِینَ یدْعُونِی، وَ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی أَسْأَلُهُ فَیعْطِینِی، وَ إِنْ کنْتُ بَخِیلاً حِینَ یسْتَقْرِضُنِی، وَ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی أُنَادِیهِ کلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِی، وَ أَخْلُو بِهِ حَیثُ شِئْتُ لِسِرِّی بِغَیرِ شَفِیعٍ، فَیقْضِی لِی حَاجَتِی، وَ الْحَمْدُ لِله الَّذِی لا أَدْعُو غَیرَهُ، وَ لَوْ دَعَوْتُ غَیرَهُ لَمْ یسْتَجِبْ لِی دُعَائِی،
تو را به تو شناختم، و تو مرا بر هستی خود راهنمایی فرمودی، و به سوی خود خواندی، و اگر راهنمایی تو نبود، من نمی‌دانستم تو که هستی، سپاس خدای را که می‌خوانمش و او جوابم را می‌دهد، گرچه سستی می‌کنم هرگاه که او مرا می‌خواند، و سپاس خدای را که از او درخواست می‌کنم و او به من عطا می‌نماید، گرچه بخل می‌ورزم هنگامی که از من قرض بخواهد، و سپاس خدای را که هرگاه که خواهم برای رفع حاجتم صدایش کنم، و هرجا که خواهم برای رازونیاز با او بی‌پرده خلوت کنم، و او حاجتم را برآورد، سپاس خدای را که غیر او را نمی‌خوانم، که اگر غیر او را می‌خواندم دعایم را مستجاب نمی‌کرد،
وَ الْحَمْدُ لِله الَّذِی لا أَرْجُو غَیرَهُ، وَ لَوْ رَجَوْتُ غَیرَهُ لَأَخْلَفَ رَجَائِی، وَ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی وَکلَنِی إِلَیهِ فَأَکرَمَنِی، وَ لَمْ یکلْنِی إِلَی النَّاسِ فَیهِینُونِی، وَ الْحَمْدُ لِله الَّذِی تَحَبَّبَ إِلَی وَ هُوَ غَنِی عَنِّی، وَ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی یحْلُمُ عَنِّی حَتَّی کأَنِّی لا ذَنْبَ لِی، فَرَبِّی أَحْمَدُ شَی ءٍ عِنْدِی وَ أَحَقُّ بِحَمْدِی.
و سپاس خدای را که به غیر او امید نبندم، که اگر جز به او امید می‌بستم ناامیدم می‌نمود، و سپاس خدای را که مرا به خودش واگذاشت، ازاین رو اکرامم نمود، و به مردم وا نگذاشت تا مرا خوار کنند، و سپاس خدای را که با من دوستی ورزید، درحالی که از من بی‌نیاز است، و سپاس خدای را که بر من بردباری می‌کند تا آنجا که گویی مرا گناهی نیست! پروردگارم ستوده‌ترین موجود نزد من بوده و به ستایش من سزاوارتر است.
اللَّهُمَّ إِنِّی أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَیک مُشْرَعَهً، وَ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ إِلَیک [لَدَیک ] مُتْرَعَهً، وَ الاسْتِعَانَهَ بِفَضْلِک لِمَنْ أَمَّلَک مُبَاحَهً، وَ أَبْوَابَ الدُّعَاءِ إِلَیک لِلصَّارِخِینَ مَفْتُوحَهً، وَ أَعْلَمُ أَنَّک لِلرَّاجِینَ [ لِلرَّاجِی] بِمَوْضِعِ إِجَابَهٍ، وَ لِلْمَلْهُوفِینَ [لِلْمَلْهُوفِ ] بِمَرْصَدِ إِغَاثَهٍ، وَ أَنَّ فِی اللَّهْفِ إِلَی جُودِک وَ الرِّضَا بِقَضَائِک عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ وَ مَنْدُوحَهً عَمَّا فِی أَیدِی الْمُسْتَأْثِرِینَ، وَ أَنَّ الرَّاحِلَ إِلَیک قَرِیبُ الْمَسَافَهِ، وَ أَنَّک لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِک إِلّا أَنْ تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمَالُ [الْآمَالُ ] دُونَک،
خدایا راه‌های درخواست حاجت‌هایم را به جانب تو باز می‌یابم، و آبشخورهای امید را نزد تو پر می‌بینم، و یاری خواستن از فضلت برای آن که تو را آرزو کرد بی‌مانع می‌بینم، و درهای دعا را برای فریادکنندگان گشوده می‌نگرم، و می‌دانم که تو برای امیدواران در جایگاه اجابتی، و برای دل سوختگان در کمین گاه فریادرسی، و به یقین در اشتیاق به جودت، و خشنودی به قضایت، جایگزینی از منع بخیلان است و گشایشی از آنچه در دست ثروت اندوزان، و همانا مسافر به سوی تو مسافتش نزدیک است، و تو از آفریدگانت هرگز در پرده نیستی، جز اینکه کردارشان آنان را از تو محجوب نماید،
وَ قَدْ قَصَدْتُ إِلَیک بِطَلِبَتِی، وَ تَوَجَّهْتُ إِلَیک بِحَاجَتِی، وَ جَعَلْتُ بِک اسْتِغَاثَتِی، وَ بِدُعَائِک تَوَسُّلِی مِنْ غَیرِ اسْتِحْقَاقٍ لاسْتِمَاعِک مِنِّی، وَ لا اسْتِیجَابٍ لِعَفْوِک عَنِّی، بَلْ لِثِقَتِی بِکرَمِک، وَ سُکونِی إِلَی صِدْقِ وَعْدِک، وَ لَجَئِی إِلَی الْإِیمَانِ بِتَوْحِیدِک، وَ یقِینِی [وَ ثِقَتِی ] بِمَعْرِفَتِک مِنِّی أَنْ لا رَبَّ لِی غَیرُک، وَ لا إِلَهَ [لِی ] إِلّا أَنْتَ وَحْدَک لا شَرِیک لَک.
من با درخواستم آهنگ تو کردم، و با حاجتم روی به تو آوردم، نیاز خواهی‌ام را به پیشگاه تو قرار دادم، و خواندنت را دست آویز خویش نمودم بی‌آنکه مستحق شنیدن خواهشم، و شایسته گذشت از من باشی، بلکه برای اطمینان به کرمت، و آرامش به درستی وعده‌ات، و پناه جستن به ایمان به یگانگی‌ات و یقین به معرفتت که مرا پروردگاری جز تو نیست، و معبودی جز تو نیست، یگانه و بی‌شریکی.
اللَّهُمَّ أَنْتَ الْقَائِلُ وَ قَوْلُک حَقٌّ، وَ وَعْدُک صِدْقٌ [الصِّدْقُ ] وَ اسْأَلُوا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ الله کانَ بِکمْ رَحِیماً، وَ لَیسَ مِنْ صِفَاتِک یا سَیدِی أَنْ تَأْمُرَ بِالسُّؤَالِ وَ تَمْنَعَ الْعَطِیهَ، وَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْعَطِیاتِ عَلَی أَهْلِ مَمْلَکتِک، وَ الْعَائِدُ عَلَیهِمْ بِتَحَنُّنِ رَأْفَتِک [بِحُسْنِ نِعْمَتِک ].
خدایا تو گفتی و گفتارت بر حق، و وعده‌ات درست است [فرمودی: ] از فضل خدا بخواهید که خدا به شما مهربان است،‌ای آقای من، در شأن تو این نیست که دستور به درخواست دهی و از بخشش خودداری کنی، تو با عطاهایت بر اهل مملکتت بسیار کریمی، و بر آنان با محبّت و رأفت، بسیار احسان کننده‌ای.
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای دَلِیلِی [دَلَّتْنِی ] عَلَیک، وَ حُبِّی لَک شَفِیعِی إِلَیک، وَ أَنَا وَاثِقٌ مِنْ دَلِیلِی بِدَلالَتِک، وَ سَاکنٌ مِنْ شَفِیعِی إِلَی شَفَاعَتِک،
خدایا مرا در کودکی در میان نعمت‌ها و احسانت پروریدی، و در بزرگسالی نامم را بلند آوازه ساختی، پس‌ ای آن که مرا در دنیا به احسان و فضل نعمت‌هایش پرورید و برایم در آخرت به گذشت و کرمش اشاره نمود،‌ ای مولای من، معرفتم راهنمایم به سوی تو، و عشقم به تو، واسطه‌ام به پیشگاه توست، من از دلیلم به دلالت تو مطمئن، و از واسطه‌ام به شفاعت تو در آرامشم،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای أَدْعُوک یا سَیدِی بِلِسَانٍ قَدْ أَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ، رَبِّ أُنَاجِیک بِقَلْبٍ قَدْ أَوْبَقَهُ جُرْمُهُ، أَدْعُوک یا رَبِّ رَاهِباً رَاغِباً رَاجِیاً خَائِفاً، إِذَا رَأَیتُ مَوْلای ذُنُوبِی فَزِعْتُ، وَ إِذَا رَأَیتُ کرَمَک طَمِعْتُ، فَإِنْ عَفَوْتَ [غَفَرْتَ ] فَخَیرُ رَاحِمٍ، وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَغَیرُ ظَالِمٍ، حُجَّتِی یا اللهُ فِی جُرْأَتِی عَلَی مَسْأَلَتِک مَعَ إِتْیانِی مَا تَکرَهُ جُودُک وَ کرَمُک، وَ عُدَّتِی فِی شِدَّتِی مَعَ قِلَّهِ حَیائِی رَأْفَتُک وَ رَحْمَتُک، وَ قَدْ رَجَوْتُ أَنْ لا تَخِیبَ بَینَ ذَینِ وَ ذَینِ مُنْیتِی، فَحَقِّقْ رَجَائِی، وَ اسْمَعْ دُعَائِی یا خَیرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ، وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ، عَظُمَ یا سَیدِی أَمَلِی، وَ سَاءَ عَمَلِی، فَأَعْطِنِی مِنْ عَفْوِک بِمِقْدَارِ أَمَلِی، وَ لا تُؤَاخِذْنِی بِأَسْوَإِ عَمَلِی، فَإِنَّ کرَمَک یجِلُّ عَنْ مُجَازَاهِ الْمُذْنِبِینَ، وَ حِلْمَک یکبُرُ عَنْ مُکافَاهِ الْمُقَصِّرِینَ،
ای آقایم، تو را به زبانی می‌خوانم که گناهش او را ناگویا نموده، و با دلی با تو مناجات می‌کنم که جرمش او را هلاک ساخته، تو را می‌خوانم‌ای پروردگارم در حال هراس و اشتیاق و امید و بیم، مولای من، هرگاه گناهانم را می‌بینم بی‌تاب می‌گردم، و هرگاه کَرَمت را مشاهده می‌کنم به طمع می‌افتم، پس اگر از من درگذری بهترین رحم کننده‌ای، و اگر عذاب کنی ستم نکرده‌ای، خدایا حجّتِ من در گستاخی بر درخواست از تو، (با ارتکاب آنچه از آن کراهت داری)، جود و کرم توست، و ذخیره‌ام در سختی‌ها با کمی حیا، همانا رأفت و رحمت توست، و امیدم بر آن است که بین حجّت و ذخیره‌ام، آرزویم را نومید نکنی، پس امیدم را تحقق بخش، و دعایم را بشنو،‌ای بهترین کسی که خواننده‌ای او را خوانده، و برترین کسی که امیدواری به او امید بسته،‌ای آقای من آرزویم بزرگ شده، و کردارم زشت گشته، پس به‌اندازه آرزویم از عفوت به من ببخش، و به زشت‌ترین کردارم مرا سرزنش مکن، زیرا کَرَمت برتر از کیفر گنهکاران، و بردباریت بزرگ‌تر از مکافات تبهکاران است،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای وَ أَنَا یا سَیدِی عَائِذٌ بِفَضْلِک، هَارِبٌ مِنْک إِلَیک، مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِک ظَنّاً، وَ مَا أَنَا یا رَبِّ، وَ مَا خَطَرِی، هَبْنِی بِفَضْلِک، وَ تَصَدَّقْ عَلَی بِعَفْوِک،‌ای رَبِّ جَلِّلْنِی بِسَتْرِک، وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِیخِی بِکرَمِ وَجْهِک، فَلَوِ اطَّلَعَ الْیوْمَ عَلَی ذَنْبِی غَیرُک مَا فَعَلْتُهُ، وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِیلَ الْعُقُوبَهِ لَاجْتَنَبْتُهُ، لا لِأَنَّک أَهْوَنُ النَّاظِرِینَ [إِلَی ]، وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِینَ [عَلَی ]، بَلْ لِأَنَّک یا رَبِّ خَیرُ السَّاتِرِینَ، وَ أَحْکمُ الْحَاکمِینَ، وَ أَکرَمُ الْأَکرَمِینَ،
و من‌ ای آقایم پناهنده به فضل توام، گریزان از تو به سوی توام، خواستار تحقق چیزی هستم که وعده کردی، و آن، گذشت تو از کسی که گمانش را به تو نیکو کرده، چه هستم من‌ای پروردگارم؟ و اهمیت من چیست؟ به فضلت مرا ببخش، و به گذشتت بر من صدقه بخش، پروردگارا مرا به پرده پوشی‌ات بپوشان، و از توبیخم به کرم ذاتت درگذر، اگر امروز جز تو بر گناهم آگاه می‌شد، آن را انجام نمی‌دادم، و اگر از زود رسیدن عقوبت می‌ترسیدم، از آن دوری می‌کردم، گناهم نه به این خاطر بود که تو سبک‌ترین بینندگانی و بی‌مقدارترین آگاهان، بلکه پروردگارا از این جهت بود که تو بهترین پرده پوش، و حاکم‌ترین حاکمان، و کریم‌ترین کریمانی،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای سَتَّارُ الْعُیوبِ، غَفَّارُ الذُّنُوبِ، عَلامُ الْغُیوبِ، تَسْتُرُ الذَّنْبَ بِکرَمِک، وَ تُؤَخِّرُ الْعُقُوبَهَ بِحِلْمِک، فَلَک الْحَمْدُ عَلَی حِلْمِک بَعْدَ عِلْمِک، وَ عَلَی عَفْوِک بَعْدَ قُدْرَتِک، وَ یحْمِلُنِی وَ یجَرِّئُنِی عَلَی مَعْصِیتِک حِلْمُک عَنِّی، وَ یدْعُونِی إِلَی قِلَّهِ الْحَیاءِ سَتْرُک عَلَی، وَ یسْرِعُنِی إِلَی التَّوَثُّبِ عَلَی مَحَارِمِک مَعْرِفَتِی بِسَعَهِ رَحْمَتِک وَ عَظِیمِ عَفْوِک، یا حَلِیمُ یا کرِیمُ، یا حَی یا قَیومُ، یا غَافِرَ الذَّنْبِ، یا قَابِلَ التَّوْبِ،
پوشنده عیب‌ها، آمرزنده گناهان، دانای نهان‌ها، گناه را با کرمت می‌پوشانی، و کیفر را با بردباری‌ات به تأخیر می‌افکنی، سپاس تو را سزاست بر بردباری‌ات پس از آنکه دانستی، و بر گذشتت پس از آنکه توانستی، بردباری‌ات مرا به جانب گناه می‌کشد و بر نافرمانی‌ات جرأت می‌دهد، پرده پوشی‌ات بر من مرا به کم حیایی می‌خواند، و شناختم از رحمت گسترده و بزرگی عفوت، به من در تاختن بر محرّماتت سرعت می‌دهد!‌ ای شکیبا،‌ای گرامی،‌ ای زنده،‌ ای به خود پاینده،‌ای آمرزگار،‌ ای توبه پذیر،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای یا عَظِیمَ الْمَنِّ، یا قَدِیمَ الْإِحْسَانِ، أَینَ سَتْرُک الْجَمِیلُ، أَینَ عَفْوُک الْجَلِیلُ، أَینَ فَرَجُک الْقَرِیبُ، أَینَ غِیاثُک السَّرِیعُ، أَینَ رَحْمَتُک الْوَاسِعَهُ، أَینَ عَطَایاک الْفَاضِلَهُ، أَینَ مَوَاهِبُک الْهَنِیئَهُ، أَینَ صَنَائِعُک السَّنِیهُ، أَینَ فَضْلُک الْعَظِیمُ، أَینَ مَنُّک الْجَسِیمُ، أَینَ إِحْسَانُک الْقَدِیمُ، أَینَ کرَمُک یا کرِیمُ بِهِ [وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ] فَاسْتَنْقِذْنِی، وَ بِرَحْمَتِک فَخَلِّصْنِی، یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ،
ای بزرگ نعمت،‌ای دیرینه احسان، پرده پوشی زیبایت کجاست؟ گذشت بزرگت کجاست؟ گشایش نزدیکت کجاست؟ فریادرسی زودت کجاست؟ رحمت گسترده‌ات کجاست؟ عطاهای برترت کجاست؟ موهبت‌های گوارایت کجاست؟ جایزه‌های شایانت کجاست؟ فضل بزرگت کجاست؟ عطای عظیمت کجاست؟ احسان دیرینه‌ات کجاست؟ کرمت کجاست،‌ ای کریم؟ به حق کرمت و «به محمّد و خاندان محمّد» مرا رهایی بخش، و به رحمتت مرا خلاص کن،‌ای نیکوکار،‌ای زیباکار،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ، لَسْتُ أَتَّکلُ فِی النَّجَاهِ مِنْ عِقَابِک عَلَی أَعْمَالِنَا، بَلْ بِفَضْلِک عَلَینَا، لِأَنَّک أَهْلُ التَّقْوَی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَهِ، تُبْدِئُ بِالْإِحْسَانِ نِعَماً، وَ تَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ کرَماً، فَمَا نَدْرِی مَا نَشْکرُ، أَ جَمِیلَ مَا تَنْشُرُ، أَمْ قَبِیحَ مَا تَسْتُرُ، أَمْ عَظِیمَ مَا أَبْلَیتَ، وَ أَوْلَیتَ، أَمْ کثِیرَ مَا مِنْهُ نَجَّیتَ وَ عَافَیتَ، یا حَبِیبَ مَنْ تَحَبَّبَ إِلَیک، وَ یا قُرَّهَ عَینِ مَنْ لاذَ بِک وَ انْقَطَعَ إِلَیک،
ای نعمت ده،‌ای فزونی بخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چرا که تو اهل تقوا و مغفرتی، از باب نعمت‌ْدهی ابتدای به احسان می‌کنی، و از جهت کرم از گناه در می‌گذری، پس نمی‌دانم از چه سپاس گویم، از زیبایی که می‌گسترانی، یا کار زشتی که می‌پوشانی، یا بزرگ آزمونی که آزمودی و شایسته نیکی نمودی، یا آن همه مشکلی که مرا از آن رهانیدی، و سلامت کامل بخشیدی؟ !‌ای محبوبِ آن که به تو دوستی ورزید،‌ای نورِ چشمِ کسی که به تو پناه آورد و برای رسیدن به تو از دیگران گسست،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای أَنْتَ الْمُحْسِنُ، وَ نَحْنُ الْمُسِیئُونَ، فَتَجَاوَزْ یا رَبِّ عَنْ قَبِیحِ مَا عِنْدَنَا بِجَمِیلِ مَا عِنْدَک، وَ‌ای جَهْلٍ یا رَبِّ لا یسَعُهُ جُودُک، أَوْ‌ای زَمَانٍ أَطْوَلُ مِنْ أَنَاتِک، وَ مَا قَدْرُ أَعْمَالِنَا فِی جَنْبِ نِعَمِک، وَ کیفَ نَسْتَکثِرُ أَعْمَالاً نُقَابِلُ بِهَا کرَمَک [کرَامَتَک ]، بَلْ کیفَ یضِیقُ عَلَی الْمُذْنِبِینَ مَا وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِک، یا وَاسِعَ الْمَغْفِرَهِ، یا بَاسِطَ الْیدَینِ بِالرَّحْمَهِ، فَوَ عِزَّتِک یا سَیدِی لَوْ نَهَرْتَنِی [انْتَهَرْتَنِی ] مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِک، وَ لا کفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِک، لِمَا انْتَهَی إِلَی مِنَ الْمَعْرِفَهِ بِجُودِک وَ کرَمِک، وَ أَنْتَ الْفَاعِلُ لِمَا تَشَاءُ، تُعَذِّبُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ کیفَ تَشَاءُ، وَ تَرْحَمُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ کیفَ تَشَاءُ، لا تُسْأَلُ عَنْ فِعْلِک، وَ لا تُنَازَعُ فِی مُلْکک، وَ لا تُشَارَک فِی أَمْرِک،
تو نیکوکاری، و ما بدکارانیم، به زیبایی آنچه نزد توست از زشتی آنچه پیش ماست درگذر، پروردگارا کدام جهلی است که جود تو گنجایش آن را نداشته باشد، و کدام زمان طولانی‌تر از مهلت دادن توست، در کنار نعمت‌هایت ارزش اعمال ما چیست، چگونه اعمال خود را بسیار انگاریم، تا با آنها با کرمت برابری کنیم، بلکه چگونه بر گنهکاران تنگ شود آنچه از رحمتت شاملشان شده؟‌ای گسترده آمرزش،‌ای گشاده دست به رحمت،‌ای آقای من به عزّتت سوگند، اگر مرا برانی از درگاهت دور نخواهم شد، و از چاپلوسی و تملق نسبت به تو دست نخواهم کشید، به خاطر شناختی که به جود و کرمت پیدا کرده‌ام، تو انجام دهی آنچه را که خواهی، هرکه را بخواهی عذاب می‌کنی به هرچه که بخواهی و به هر صورتی که بخواهی، و رحم می‌کنی هرکه را بخواهی، به هرچه که بخواهی و به هر کیفیت که بخواهی، از آنچه کنی بازخواست نشوی، و در فرمانروایی‌ات نزاع در نگیرد، و کسی در کارت شریکت نگردد،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای وَ لا تُضَادُّ فِی حُکمِک، وَ لا یعْتَرِضُ عَلَیک أَحَدٌ فِی تَدْبِیرِک، لَک الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ، تَبَارَک اللهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ، یا رَبِّ هَذَا مَقَامُ مَنْ لاذَ بِک، وَ اسْتَجَارَ بِکرَمِک، وَ أَلِفَ إِحْسَانَک وَ نِعَمَک، وَ أَنْتَ الْجَوَادُ الَّذِی لا یضِیقُ عَفْوُک، وَ لا ینْقُصُ فَضْلُک، وَ لا تَقِلُّ رَحْمَتُک، وَ قَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْک بِالصَّفْحِ الْقَدِیمِ، وَ الْفَضْلِ الْعَظِیمِ، وَ الرَّحْمَهِ الْوَاسِعَهِ،
و در داوری‌ات با تو هماورد نشود، و در تدبیرت احدی بر تو اعتراض نکند، آفرینش و فرمان توراست، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، پروردگارا این است جایگاه کسی که به پناهت آمد، و به کرمت پناهنده گشت، و به احسان و نعمت‌هایت اُلفت جست، و تویی آن سخاوتمندی که گذشتت به تنگی نمی‌رسد، و احسانت کاهش نمی‌پذیرد، و رحمتت کم نمی‌شود، و به یقین از چشم پوشی دیرینت، و فضل بزرگت، و رحمت گسترده‌ات اعتماد نمودیم،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای أَ فَتَرَاک [تُرَاک ] یا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا، أَوْ تُخَیبُ آمَالَنَا، کلّا یا کرِیمُ فَلَیسَ هَذَا ظَنُّنَا بِک، وَ لا هَذَا فِیک طَمَعُنَا، یا رَبِّ إِنَّ لَنَا فِیک أَمَلاً طَوِیلاً کثِیراً، إِنَّ لَنَا فِیک رَجَاءً عَظِیماً، عَصَینَاک وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتُرَ عَلَینَا، وَ دَعَوْنَاک وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتَجِیبَ لَنَا، فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا، فَقَدْ عَلِمْنَا مَا نَسْتَوْجِبُ بِأَعْمَالِنَا وَ لَکنْ عِلْمُک فِینَا وَ عِلْمُنَا بِأَنَّک لا تَصْرِفُنَا عَنْک، وَ إِنْ کنَّا غَیرَ مُسْتَوْجِبِینَ لِرَحْمَتِک فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَینَا وَ عَلَی الْمُذْنِبِینَ بِفَضْلِ سَعَتِک،
آیا ممکن است پروردگارا برخلاف گمان‌های ما به خویش رفتار کنی، یا آرزوهایمان را نسبت به رحمتت نومید سازی، هرگز‌ای بزرگوار، چنین گمانی به تو نیست، و طمع ما درباره تو این چنین نمی‌باشد، پروردگارا، ما را درباره تو آروزی طولانی بسیاری است، ما را در حق تو امید بزرگی است، از تو نافرمانی کردیم و حال آنکه امیدواریم گناه را بر ما بپوشانی، و تو را خواندیم و امیدواریم که بر ما اجابت کنی، مولای ما امیدمان را تحقق بخش، ما دانستیم که با کردارمان سزاوار چه خواهیم بود، ولی دانش تو درباره ما، و آگاهی ما به اینکه ما را از درگاهت نمی‌رانی، گرچه ما سزاوار رحمتت نیستیم، ولی تو شایسته آنی که بر ما و بر گنهکاران به فضل گسترده‌ات جود کنی،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای فَامْنُنْ عَلَینَا بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ، وَ جُدْ عَلَینَا، فَإِنَّا مُحْتَاجُونَ إِلَی نَیلِک، یا غَفَّارُ بِنُورِک اهْتَدَینَا، وَ بِفَضْلِک اسْتَغْنَینَا، وَ بِنِعْمَتِک [فِی نِعَمِک ] أَصْبَحْنَا وَ أَمْسَینَا، ذُنُوبُنَا بَینَ یدَیک، نَسْتَغْفِرُک اللَّهُمَّ مِنْهَا وَ نَتُوبُ إِلَیک، تَتَحَبَّبُ إِلَینَا بِالنِّعَمِ، وَ نُعَارِضُک بِالذُّنُوبِ، خَیرُک إِلَینَا نَازِلٌ، وَ شَرُّنَا إِلَیک صَاعِدٌ، وَ لَمْ یزَلْ وَ لا یزَالُ مَلَک کرِیمٌ یأْتِیک [عَنَّا] بِعَمَلٍ قَبِیحٍ، فَلا یمْنَعُک ذَلِک مِنْ أَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِک، وَ تَتَفَضَّلَ عَلَینَا بِآلائِک، فَسُبْحَانَک مَا أَحْلَمَک وَ أَعْظَمَک وَ أَکرَمَک،
پس آنگونه که شایسته آنی بر ما منّت گذار، و بر ما جود کن، که ما نیازمند به عطای توییم،‌ای آمرزگار، به نور تو هدایت شدیم، و به فضل تو بی‌نیاز گشتیم، و به نعمتت بامداد نمودیم و شامگاه کردیم، گناهان ما پیش روی توست، خدایا از گناهانمان از تو آمرزش می‌خواهیم، و به سوی تو باز می‌گردیم، تو با نعمت‌ها به ما مهر می‌ورزی و ما با گناهان با تو مقابله می‌کنیم، خیرت به سوی ما سرازیر است، و بدی ما به سوی تو بالا می‌آید، همواره فرشته کریمی، از ما کردار زشت به جانب تو می‌آید، و این امر مانع نمی‌شود از اینکه ما را با نعمت‌هایت فراگیری، و به عطاهای برجسته‌ات بر ما تفضّل نمایی، منزّهی تو، چه بردبار و بزرگ و کریمی،
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای مُبْدِئاً وَ مُعِیداً، تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُک، وَ جَلَّ ثَنَاؤُک، وَ کرُمَ صَنَائِعُک وَ فِعَالُک، أَنْتَ إِلَهِی أَوْسَعُ فَضْلاً وَ أَعْظَمُ حِلْماً مِنْ أَنْ تُقَایسَنِی بِفِعْلِی وَ خَطِیئَتِی، فَالْعَفْوَ الْعَفْوَ الْعَفْوَ، سَیدِی سَیدِی سَیدِی.
آغاز کننده به نیکی و تکرار کننده آنی، نام هایت مقدس، و ثنایت عظیم، و رفتارها و کردارهایت کریمانه است، خدایا، فضلت گسترده‌تر و بردباری ات بزرگ‌تر از آن است که مرا به کردار ناپسند و خطاکاری‌ام بسنجی، پس گذشت نما، گذشت نما، گذشت نما، آقای من، آقای من، آقای من.
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای اللَّهُمَّ اشْغَلْنَا بِذِکرِک، وَ أَعِذْنَا مِنْ سَخَطِک، وَ أَجِرْنَا مِنْ عَذَابِک، وَ ارْزُقْنَا مِنْ مَوَاهِبِک، وَ أَنْعِمْ عَلَینَا مِنْ فَضْلِک، وَ ارْزُقْنَا حَجَّ بَیتِک وَ زِیارَهَ قَبْرِ نَبِیک صَلَوَاتُک وَ رَحْمَتُک وَ مَغْفِرَتُک وَ رِضْوَانُک عَلَیهِ وَ عَلَی أَهْلِ بَیتِهِ، إِنَّک قَرِیبٌ مُجِیبٌ، وَ ارْزُقْنَا عَمَلاً بِطَاعَتِک، وَ تَوَفَّنَا عَلَی مِلَّتِک وَ سُنَّهِ نَبِیک صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ. اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی وَ لِوَالِدَی وَ ارْحَمْهُمَا کمَا رَبَّیانِی صَغِیرًا، إِجْزِهِمَا بِالْإِحْسَانِ إِحْسَاناً، وَ بِالسَّیئَاتِ غُفْرَاناً،
ما را به ذکرت مشغول کن، و از خشمت پناه ده، و از عذابت نجات بخش، و از مواهبت روزی کن، و از فضلت بر ما انعام فرما، و زیارت خانه‌ات ، و زیارت مرقد پیامبرت را روزی ما کن، صلوات و رحمت و مغفرت و رضوانت بر پیامبر و خاندانش ، تو نزدیک و جواب دهنده هستی، عمل به طاعتت را روزی ما گردان، و ما را بر دینت و بر روش پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) بمیران. خدایا من و پدر و مادرم را بیامرز و به هر دو آنها رحم کن، چنان که مرا به گاه کودکی پروردند، احسان هردو را به احسان، و بدی هایشان را به آمرزش پاداش ده.
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، الْأَحْیاءِ مِنْهُمْ وَ الْأَمْوَاتِ، وَ تَابِعْ بَینَنَا وَ بَینَهُمْ بِالْخَیرَاتِ [فِی الْخَیرَاتِ ]. اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِحَینَا وَ مَیتِنَا، وَ شَاهِدِنَا وَ غَائِبِنَا، ذَکرِنَا وَ أُنْثَانَا [إِنَاثِنَا]، صَغِیرِنَا وَ کبِیرِنَا، حُرِّنَا وَ مَمْلُوکنَا، کذَبَ الْعَادِلُونَ بِاللهِ وَ ضَلُّوا ضَلالاً بَعِیداً، وَ خَسِرُوا خُسْرَاناً مُبِینا. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اخْتِمْ لِی بِخَیرٍ، وَ اکفِنِی مَا أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ دُنْیای وَ آخِرَتِی، وَ لا تُسَلِّطْ عَلَی مَنْ لا یرْحَمُنِی، وَ اجْعَلْ عَلَی مِنْک وَاقِیهً بَاقِیهً، وَ لا تَسْلُبْنِی صَالِحَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَی وَ ارْزُقْنِی مِنْ فَضْلِک رِزْقاً وَاسِعاً حَلالاً طَیباً
خدایا مردان و زنان مؤمن را بیامرز، چه زنده و چه مرده آنها را، و بین ما و آنان با نیکی‌ها پیوند ده. خدایا مردان و زنان مؤمن را بیامرز، چه زنده و چه مرده آنها را، و بین ما و آنان با نیکی‌ها پیوند ده. خدایا بیامرز زنده و مرده ما را، حاضر و غائب ما را، مرد و زن ما را، کوچک و بزرگ ما را، آزاد و غیر آزاد ما را، برگشتگان از خدا دروغ گفتند، و گمراه شدند گمراهی دوری، و زیان کردند، زیانی آشکار. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و برایم ختم به خیر فرما، و مرا از آنچه که بی‌قرارم کرده از کار دنیا و آخرتم کفایت کن، و کسی که مرا رحم نمی‌کند بر من چیره مساز، و بر من از سوی خود نگهبانی همیشگی قرار ده، و از من شایسته‌های آنچه را که انعام کردی مگیر، و از فضلت روزی گسترده حلال پاکیزه نصیب من کن.
إِلَهِی رَبَّیتَنِی فِی نِعَمِک وَ إِحْسَانِک صَغِیراً، وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِی کبِیراً، فَیا مَنْ رَبَّانِی فِی الدُّنْیا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ ] وَ نِعَمِهِ، وَ أَشَارَ لِی فِی الْآخِرَهِ إِلَی عَفْوِهِ وَ کرَمِهِ، مَعْرِفَتِی یا مَوْلای اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِحَرَاسَتِک، وَ احْفَظْنِی بِحِفْظِک، وَ اکلَأْنِی بِکلاءَتِک، وَ ارْزُقْنِی حِجَّ بَیتِک الْحَرَامِ فِی عَامِنَا هَذَا وَ فِی کلِّ عَامٍ، وَ زِیارَهَ قَبْرِ نَبِیک وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیهِمُ السَّلامُ، وَ لا تُخْلِنِی یا رَبِّ مِنْ تِلْک الْمَشَاهِدِ الشَّرِیفَهِ وَ الْمَوَاقِفِ الْکرِیمَهِ.
خدایا به نگهبانی ات مرا نگهبانی کن، و به نگهداری ات مرا نگهدار، و به پاسداری ات از من پاسداری فرما، و زیارت خانه‌ات را در این سال و در هر سال، و زیارت مرقد پیامبرت و امامان (درود بر آنان) را روزی من کن، پروردگارا از این مشاهد پر شرف و مواقف بس گرامی مرا محروم مساز.
اللَّهُمَّ تُبْ عَلَی حَتَّی لا أَعْصِیک، وَ أَلْهِمْنِی الْخَیرَ وَ الْعَمَلَ بِهِ وَ خَشْیتَک بِاللَّیلِ وَ النَّهَارِ مَا أَبْقَیتَنِی یا رَبَّ الْعَالَمِینَ. اللَّهُمَّ إِنِّی کلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَیأْتُ وَ تَعَبَّأْتُ [تَعَبَّیتُ ] وَ قُمْتُ لِلصَّلاهِ بَینَ یدَیک وَ نَاجَیتُک أَلْقَیتَ عَلَی نُعَاساً إِذَا أَنَا صَلَّیتُ، وَ سَلَبْتَنِی مُنَاجَاتَک إِذَا أَنَا نَاجَیتُ، مَا لِی کلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلَحَتْ سَرِیرَتِی، وَ قَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ التَّوَّابِینَ مَجْلِسِی، عَرَضَتْ لِی بَلِیهٌ أَزَالَتْ قَدَمِی وَ حَالَتْ بَینِی وَ بَینَ خِدْمَتِک،
خدایا به من روی آور تا نافرمانی‌ات نکنم، و خیر و عمل به آن و خشیت از خویش را در شب و روز، تا گاهی که زنده‌ام می‌داری‌ ای پروردگار جهانیان به من الهام فرما. خدایا هرگاه گفتم مهیا و آماده شدم و در پیشگاهت به نماز ایستادم و با تو راز گفتم، چُرتی بر من افکندی، آنگاه که وارد نماز شدم، و حالِ راز گفتن(مناجات) را از من گرفتی آنگاه که با تو رازونیاز کردم، مرا چه شده؟ هرگاه گفتم نهانم شایسته شد، و جایگاهم به جایگاه توبه کنندگان نزدیک گشته، برایم گرفتاری پیش آمد که بر اثر آن گرفتاری پایم لغزید، و میان من و خدمت به تو مانع شد،
سَیدِی لَعَلَّک عَنْ بَابِک طَرَدْتَنِی، وَ عَنْ خِدْمَتِک نَحَّیتَنِی، أَوْ لَعَلَّک رَأَیتَنِی مُسْتَخِفّاً بِحَقِّک فَأَقْصَیتَنِی، أَوْ لَعَلَّک رَأَیتَنِی مُعْرِضاً عَنْک فَقَلَیتَنِی، أَوْ لَعَلَّک وَجَدْتَنِی فِی مَقَامِ الْکاذِبِینَ [الْکذَّابِینَ ] فَرَفَضْتَنِی، أَوْ لَعَلَّک رَأَیتَنِی غَیرَ شَاکرٍ لِنَعْمَائِک فَحَرَمْتَنِی، أَوْ لَعَلَّک فَقَدْتَنِی مِنْ مَجَالِسِ الْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِی، أَوْ لَعَلَّک رَأَیتَنِی فِی الْغَافِلِینَ فَمِنْ رَحْمَتِک آیسْتَنِی، أَوْ لَعَلَّک رَأَیتَنِی آلِفَ مَجَالِسِ الْبَطَّالِینَ فَبَینِی وَ بَینَهُمْ خَلَّیتَنِی، أَوْ لَعَلَّک لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِی فَبَاعَدْتَنِی، أَوْ لَعَلَّک بِجُرْمِی وَ جَرِیرَتِی کافَیتَنِی،
سرور من، شاید مرا از درگاهت رانده‌ای، و از خدمتت عزل نموده‌ای، یا مرا دیده‌ای که حقّت را سبک می‌شمارم پس از پیشگاهت دورم ساختی، یا شاید مرا روی گردان از خود مشاهده کردی پس مرا مورد خشم قرار دادی، یا شاید مرا در جایگاه دروغگویان یافتی پس به دورم انداختی، یا شاید مرا نسبت به نعمت‌هایت ناسپاس دیدی پس محرومم نمودی، یا شاید مرا از همنشینی دانشمندان غایب یافتی پس خوارم نمودی، یا شاید مرا در گروه غافلان دیدی پس از رحمتت ناامیدم کردی، یا شاید مرا انس یافته با مجالس بیکاره‌ها دیدی پس مرا به آنان واگذاشتی، یا شاید دوست نداشتی دعایم را بشنوی پس دورم نمودی، یا شاید به خاطر جرم و جنایتم کیفرم نمودی،
أَوْ لَعَلَّک بِقِلَّهِ حَیائِی مِنْک جَازَیتَنِی، فَإِنْ عَفَوْتَ یا رَبِّ فَطَالَمَا عَفَوْتَ عَنِ الْمُذْنِبِینَ قَبْلِی، لِأَنَّ کرَمَک‌ای رَبِّ یجِلُّ عَنْ مُکافَاهِ الْمُقَصِّرِینَ، وَ أَنَا عَائِذٌ بِفَضْلِک، هَارِبٌ مِنْک إِلَیک، مُتَنَجِّزٌ [مُنْتَجِزٌ] مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِک ظَنّاً، إِلَهِی أَنْتَ أَوْسَعُ فَضْلاً، وَ أَعْظَمُ حِلْماً مِنْ أَنْ تُقَایسَنِی بِعَمَلِی، أَوْ أَنْ تَسْتَزِلَّنِی بِخَطِیئَتِی، وَ مَا أَنَا یا سَیدِی وَ مَا خَطَرِی،
یا شاید برای کمی حیایم از تو مجازاتم نمودی، پس اگر پروردگارا عفو کنی، سابقه اینکه از گناهکاران پیش از من گذشته‌ای طولانی است، زیرا کرمت پروردگارا از مجازات اهل تقصیر بسیار بزرگ‌تر است، و من پناهنده به فضل توام، از تو به تو گریزانم، خواهان چیزی هستم که وعده داده‌ای و آن چشم پوشی از کسانی است که به تو گمان نیک برده‌اند، خدایا فضل تو گسترده تر، و بردباری ات بزرگ‌تر از آن است که مرا به کردارم بسنجی، یا به خطایم بلغزانی،‌ای آقایم، من چیستم، و چه ارزشی دارم؟
هَبْنِی بِفَضْلِک سَیدِی، وَ تَصَدَّقْ عَلَی بِعَفْوِک، وَ جَلِّلْنِی بِسَتْرِک، وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِیخِی بِکرَمِ وَجْهِک، سَیدِی أَنَا الصَّغِیرُ الَّذِی رَبَّیتَهُ، وَ أَنَا الْجَاهِلُ الَّذِی عَلَّمْتَهُ، وَ أَنَا الضَّالُّ الَّذِی هَدَیتَهُ، وَ أَنَا الْوَضِیعُ الَّذِی رَفَعْتَهُ، وَ أَنَا الْخَائِفُ الَّذِی آمَنْتَهُ، وَ الْجَائِعُ الَّذِی أَشْبَعْتَهُ، وَ الْعَطْشَانُ الَّذِی أَرْوَیتَهُ، وَ الْعَارِی الَّذِی کسَوْتَهُ، وَ الْفَقِیرُ الَّذِی أَغْنَیتَهُ، وَ الضَّعِیفُ الَّذِی قَوَّیتَهُ، وَ الذَّلِیلُ الَّذِی أَعْزَزْتَهُ، وَ السَّقِیمُ الَّذِی شَفَیتَهُ، وَ السَّائِلُ الَّذِی أَعْطَیتَهُ، وَ الْمُذْنِبُ الَّذِی سَتَرْتَهُ، وَ الْخَاطِئُ الَّذِی أَقَلْتَهُ،
سرور من مرا به فضلت ببخش، و با گذشتت بر من کرم فرما، و به پرده پوشی‌ات خطاهایم را بپوشان، و به کرم و جودت از توبیخم درگذر، آقای من، منم کودکی که پروریدی، منم نادانی که دانا نمودی، منم گمراهی که هدایت کردی، منم افتاده‌ای که بلندش نمودی، منم هراسانی که امانش دادی، و گرسنه‌ای که سیرش نمودی، و تشنه‌ای که سیرابش کردی، و برهنه‌ای که لباسش پوشاندی، و تهیدستی که توانگرش ساختی، و ناتوانی که نیرومندش نمودی، و خواری که عزیزش فرمودی، و بیماری که شفایش دادی، و خواهشمندی که عطایش کردی، و گنهکاری که گناهش را بر او پوشاندی، و خطاکاری که نادیده‌اش گرفتی،
وَ أَنَا الْقَلِیلُ الَّذِی کثَّرْتَهُ، وَ الْمُسْتَضْعَفُ الَّذِی نَصَرْتَهُ، وَ أَنَا الطَّرِیدُ الَّذِی آوَیتَهُ، أَنَا یا رَبِّ الَّذِی لَمْ أَسْتَحْیک فِی الْخَلاءِ، وَ لَمْ أُرَاقِبْک فِی الْمَلَإِ، أَنَا صَاحِبُ الدَّوَاهِی الْعُظْمَی، أَنَا الَّذِی عَلَی سَیدِهِ اجْتَرَی، أَنَا الَّذِی عَصَیتُ جَبَّارَ السَّمَاءِ، أَنَا الَّذِی أَعْطَیتُ عَلَی مَعَاصِی الْجَلِیلِ الرُّشَا، أَنَا الَّذِی حِینَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ إِلَیهَا أَسْعَی، أَنَا الَّذِی أَمْهَلْتَنِی فَمَا ارْعَوَیتُ، وَ سَتَرْتَ عَلَی فَمَا اسْتَحْییتُ، وَ عَمِلْتُ بِالْمَعَاصِی فَتَعَدَّیتُ،
و منم اندکی که بسیارش فرمودی، و ناتوان شمرده‌ای که یاری‌اش دادی، و رانده شده‌ای که مأوایش بخشیدی، من پروردگارا کسی هستم که در خلوت از تو حیا نکردم، و در آشکار از تو ملاحظه ننمودم، منم صاحب مصیبت‌های بزرگ، منم آن که بر آقایش گستاخی کرد، منم آن که جبّار آسمان را نافرمانی کرد، منم آن که بر معاصی بزرگ رشوه دادم، منم آن که هرگاه به گناهی مژده داده می‌شدم شتابان به سویش می‌رفتم، منم آن که مهلتم دادی باز نایستادم، و بر من پرده پوشاندی حیا نکردم، و مرتکب گناهان شدم و از اندازه گذراندم،
وَ أَسْقَطْتَنِی مِنْ عَینِک [عِنْدِک ] فَمَا بَالَیتُ، فَبِحِلْمِک أَمْهَلْتَنِی، وَ بِسَتْرِک سَتَرْتَنِی حَتَّی کأَنَّک أَغْفَلْتَنِی، وَ مِنْ عُقُوبَاتِ الْمَعَاصِی جَنَّبْتَنِی حَتَّی کأَنَّک اسْتَحْییتَنِی. إِلَهِی لَمْ أَعْصِک حِینَ عَصَیتُک وَ أَنَا بِرُبُوبِیتِک جَاحِدٌ، وَ لا بِأَمْرِک مُسْتَخِفٌّ، وَ لا لِعُقُوبَتِک مُتَعَرِّضٌ، وَ لا لِوَعِیدِک مُتَهَاوِنٌ، لَکنْ خَطِیئَهٌ عَرَضَتْ وَ سَوَّلَتْ لِی نَفْسِی، وَ غَلَبَنِی هَوَای، وَ أَعَانَنِی عَلَیهَا شِقْوَتِی، وَ غَرَّنِی سِتْرُک الْمُرْخَی عَلَی، فَقَدْ عَصَیتُک وَ خَالَفْتُک بِجُهْدِی، فَالْآنَ مِنْ عَذَابِک مَنْ یسْتَنْقِذُنِی، وَ مِنْ أَیدِی الْخُصَمَاءِ غَداً مَنْ یخَلِّصُنِی،
و مرا از چشمت انداختی و اهمیت ندادم، پس با بردباری‌ات مهلتم دادی، و با پرده پوشی‌ات مرا پوشاندی تا آنجا که گویی مرا از یاد برده‌ای، و از مجازات گناهان برکنارم داشته‌ای گویا تو از من حیا کرده‌ای! !. خدایا، آنگاه که نافرمانی کردم نافرمانی‌ات نکردم چنان که منکر پروردگاری‌ات باشم، و نه چنان که سبک شمارنده فرمانت باشم، و نه با گستاخی در معرض کیفرت قرار گیرم، و نه تهدیدت را ناچیز شمارم، ولی خطایی بود که بر من عارض شد و نفسم آن را برایم آراست، و بدبختی‌ام مرا بر آن یاری نمود، و پرده افتاده‌ات بر من مغرورم نمود، در نتیجه با تمام توانم نافرمانی‌ات نمودم و به مخالفتت برخاستم، اکنون چه کسی مرا از عذابت نجات می‌دهد، و فردا از چنگ ستیزه جویان و دشمنی کنندگان چه کسی رهایم می‌کند،
وَ بِحَبْلِ مَنْ أَتَّصِلُ إِنْ أَنْتَ قَطَعْتَ حَبْلَک عَنِّی، فَوَا سَوْأَتَا [أَسَفَا] عَلَی مَا أَحْصَی کتَابُک مِنْ عَمَلِی الَّذِی لَوْ لا مَا أَرْجُو مِنْ کرَمِک وَ سَعَهِ رَحْمَتِک، وَ نَهْیک إِیای عَنِ الْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَ مَا أَتَذَکرُهَا، یا خَیرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ، وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ. اللَّهُمَّ بِذِمَّهِ الْإِسْلامِ أَتَوَسَّلُ إِلَیک، وَ بِحُرْمَهِ الْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ إِلَیک، وَ بِحُبِّی النَّبِی االْأُمِّی الْقُرَشِی الْهَاشِمِی الْعَرَبِی التِّهَامِی الْمَکی الْمَدَنِی أَرْجُو الزُّلْفَهَ لَدَیک، فَلا تُوحِشْ اسْتِینَاسَ إِیمَانِی،
و به رشته چه کسی بپیوندم اگر تو رشته‌ات را از من بگسلی، مرا چه رسوایی بزرگی است از آنچه کتاب تو از کردارم در شمار آورده، اگر امیدوار به کَرَم و فراوانی رحمتت نبودم، و هم اینکه مرا از ناامیدی نهی نموده‌ای، هرآینه ناامید می‌شدم به هنگامی که گناهانم را به یاد می‌آوردم،‌ای بهترین کسی که خواننده‌ای او را خواند، و برترین کسی که امیدواری به او امید بست. خدایا به پیمان اسلام به تو توسّل می‌جویم، و به حرمت قرآن بر تو تکیه می‌کنم، و به محبّتم نسبت به پیامبر درس ناخوانده قریشی هاشمی عربی تهامی مکی مدنی، همجواری نزد تو را امید می‌نمایم، پس اُنسِ ایمانی مرا در عرصه وحشت نینداز،
وَ لا تَجْعَلْ ثَوَابِی ثَوَابَ مَنْ عَبَدَ سِوَاک، فَإِنَّ قَوْماً آمَنُوا بِأَلْسِنَتِهِمْ لِیحْقِنُوا بِهِ دِمَاءَهُمْ، فَأَدْرَکوا مَا أَمَّلُوا، وَ إِنَّا آمَنَّا بِک بِأَلْسِنَتِنَا وَ قُلُوبِنَا لِتَعْفُوَ عَنَّا، فَأَدْرِکنَا [فَأَدْرِک بِنَا] مَا أَمَّلْنَا، وَ ثَبِّتْ رَجَاءَک فِی صُدُورِنَا، وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیتَنَا، وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْک رَحْمَهً، إِنَّک أَنْتَ الْوَهَّابُ، فَوَ عِزَّتِک لَوِ انْتَهَرْتَنِی مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِک، وَ لا کفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِک، لِمَا أُلْهِمَ قَلْبِی [یا سَیدِی ] مِنَ الْمَعْرِفَهِ بِکرَمِک وَ سَعَهِ رَحْمَتِک، إِلَی مَنْ یذْهَبُ الْعَبْدُ إِلّا إِلَی مَوْلاهُ، وَ إِلَی مَنْ یلْتَجِئُ الْمَخْلُوقُ إِلّا إِلَی خَالِقِهِ.
و پاداش مرا، پاداش کسی که غیر تو را عبادت کرده قرار مده، چه اینکه مردمی به زبانشان ایمان آوردند تا جانشان را به این وسیله حفظ کنند، پس به آنچه آرزو داشتند رسیدند، و ما با زبان و دلمان به تو ایمان آوردیم، تا از ما درگذری، پس ما را به آنچه آرزومندیم برسان، و امیدت را در سینه هایمان استوار کن، و دلهایمان را پس از آنکه هدایتمان فرمودی گمراه مکن، و از جانب خود ما را ببخش، که تو بسیار بخشنده‌ای، به عزتت سوگند اگر مرا برانی، از درگاهت نخواهم رفت، و از چاپلوسی نسبت به تو باز نخواهم ایستاد، به خاطر الهامی که از معرفت به کرمت و گستردگی رحمتت به قلب من شده، بنده به جانب چه کسی جز مولایش می‌رود؟ و آفریده به چه کسی جز آفریدگارش پناه می‌برد؟
إِلَهِی لَوْ قَرَنْتَنِی بِالْأَصْفَادِ، وَ مَنَعْتَنِی سَیبَک مِنْ بَینِ الْأَشْهَادِ، وَ دَلَلْتَ عَلَی فَضَائِحِی عُیونَ الْعِبَادِ، وَ أَمَرْتَ بی‌إِلَی النَّارِ، وَ حُلْتَ بَینِی وَ بَینَ الْأَبْرَارِ مَا قَطَعْتُ رَجَائِی مِنْک، وَ مَا صَرَفْتُ تَأْمِیلِی لِلْعَفْوِ عَنْک، وَ لا خَرَجَ حُبُّک مِنْ قَلْبِی، أَنَا لا أَنْسَی أَیادِیک عِنْدِی، وَ سَتْرَک عَلَی فِی‌دار الدُّنْیا، سَیدِی أَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْیا مِنْ قَلْبِی، وَ اجْمَعْ بَینِی وَ بَینَ الْمُصْطَفَی وَ آلِهِ خِیرَتِک مِنْ خَلْقِک وَ خَاتَمِ النَّبِیینَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ.
خدایا، اگر مرا با زنجیرها ببندی، و عطایت را در میان مردم از من بازداری، و بر رسوایی‌هایم دیدگان بندگانت را بگشایی، و مرا به سوی دوزخ فرمان دهی، و بین من و نیکان پرده گردی، امیدم را از تو نخواهم برید، و آرزویم را از عفو تو باز نخواهم گرداند، و محبتت از قلبم بیرون نخواهد رفت، من فراوانی عطایت را نزد خود، و پرده پوشی‌ات را در‌دار دنیا بر گناهانم فراموش نخواهم کرد،‌ای آقای من محبت دنیا را از دلم بیرون کن، و میان من و مصطفی پیامبرت و خاندانش، بهترین برگزیدگان از آفریدگانت و پایان بخش پیامبران محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) جمع کن،
وَ انْقُلْنِی إِلَی دَرَجَهِ التَّوْبَهِ إِلَیک، وَ أَعِنِّی بِالْبُکاءِ عَلَی نَفْسِی، فَقَدْ أَفْنَیتُ بِالتَّسْوِیفِ وَ الْآمَالِ عُمُرِی، وَ قَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَهَ الْآیسِینَ مِنْ خَیرِی [حَیاتِی ]، فَمَنْ یکونُ أَسْوَأَ حَالاً مِنِّی إِنْ أَنَا نُقِلْتُ عَلَی مِثْلِ حَالِی إِلَی قَبْرِی، [قَبْرٍ] لَمْ أُمَهِّدْهُ لِرَقْدَتِی، وَ لَمْ أَفْرُشْهُ بِالْعَمَلِ الصَّالِحِ لِضَجْعَتِی، وَ مَا لِی لا أَبْکی وَ لا أَدْرِی إِلَی مَا یکونُ مَصِیرِی، وَ أَرَی نَفْسِی تُخَادِعُنِی، وَ أَیامِی تُخَاتِلُنِی، وَ قَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ [فَوْقَ ] رَأْسِی أَجْنِحَهُ الْمَوْتِ، فَمَا لِی لا أَبْکی، أَبْکی لِخُرُوجِ نَفْسِی، أَبْکی لِظُلْمَهِ قَبْرِی، أَبْکی لِضِیقِ لَحْدِی، أَبْکی لِسُؤَالِ مُنْکرٍ وَ نَکیرٍ إِیای،
و مرا به مقام «توبه به پیشگاهت» برسان، و بر گریه بر خویشتن مرا یاری ده، من عمرم را به امروز و فردا کردن و آرزوهای باطل نابود ساختم، و اینک به جایگاه ناامیدان از خیر و صلاح فرود آمده ام، پس بدحال‌تر از من کیست؟ اگر من بر چنین حالی به قبرم وارد شوم، قبری که آن را برای خواب آماده نساخته‌ام، و برای آرمیدن به کار نیک فرش ننموده‌ام، و مرا چه شده که گریه نکنم، و حال آنکه نمی‌دانم بازگشت من به جانب چه خواهد بود، من نفسم را می‌نگرم که با من نیرنگ می‌بازد، و روزگار را مشاهده می‌کنم که مرا می‌فریبد، و حال آنکه بالهای مرگ بالای سرم به حرکت درآمده، پس مرا چه شده که گریه نکنم، گریه می‌کنم برای بیرون رفتن جان از بدنم، گریه می‌کنم برای تاریکی قبرم، گریه می‌کنم برای تنگی لحدم، گریه می‌کنم برای پرسش دو فرشته قبر، منکر و نکیر از من،
أَبْکی لِخُرُوجِی مِنْ قَبْرِی عُرْیاناً ذَلِیلاً حَامِلاً ثِقْلِی عَلَی ظَهْرِی، أَنْظُرُ مَرَّهً عَنْ یمِینِی وَ أُخْرَی عَنْ شِمَالِی، إِذِ الْخَلائِقُ فِی شَأْنٍ غَیرِ شَأْنِی، لِکلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ یوْمَئِذٍ شَأْنٌ یغْنِیهِ، وُجُوهٌ یوْمَئِذٍ مُسْفِرَهٌ، ضَاحِکهٌ مُسْتَبْشِرَهٌ، وَ وُجُوهٌ یوْمَئِذٍ عَلَیهَا غَبَرَهٌ، تَرْهَقُهَا قَتَرَهٌ وَ ذِلَّهٌ، سَیدِی عَلَیک مُعَوَّلِی وَ مُعْتَمَدِی وَ رَجَائِی وَ تَوَکلِی، وَ بِرَحْمَتِک تَعَلُّقِی، تُصِیبُ بِرَحْمَتِک مَنْ تَشَاءُ، وَ تَهْدِی بِکرَامَتِک مَنْ تُحِبُّ، فَلَک الْحَمْدُ عَلَی مَا نَقَّیتَ مِنَ الشِّرْک قَلْبِی، وَ لَک الْحَمْدُ عَلَی بَسْطِ لِسَانِی، أَ فَبِلِسَانِی هَذَا الْکالِّ أَشْکرُک، أَمْ بِغَایهِ جُهْدِی [جَهْدِی ] فِی عَمَلِی أُرْضِیک،
گریه می‌کنم برای درآمدنم از قبر عریان و خوار، درحالی که بار سنگین(گناهانم) را بر دوش می‌کشم، یک بار از طرف راست و بار دیگر از جانب چپم نگاه می‌کنم، هنگامی که مردمان در کاری جز کار منند، چه برای هرکسی از آنان در آن روز کاری است که او را بس است، چهره‌هایی در آن روز، روشن و خندان و خوشحال‌اند، و چهره‌هایی در آن روز، بر آنها غبار بدفرجامی نشسته، و سیاهی و خواری، آن‌ها را پوشانده،‌ای آقای من، تکیه و اعتمادم و امید و توکلّم بر تو، و آویختنم بر رحمت توست، هرکه را خواهی به رحمتت رسانی، و با کرامتت هرکه را دوست داری هدایت کنی، پس تو را سپاس بر اینکه قلبم را از شرک پاک نمودی، و برای تو سپاس بر گشودن زبانم، آیا با این زبان کندم تو را شکر کنم، یا با نهایت کوشش در کارم تو را خشنود نمایم،
وَ مَا قَدْرُ لِسَانِی یا رَبِّ فِی جَنْبِ شُکرِک، وَ مَا قَدْرُ عَمَلِی فِی جَنْبِ نِعَمِک وَ إِحْسَانِک [إِلَی ]، إِلَهِی إِنَّ [إِلا أَنَ ] جُودَک بَسَطَ أَمَلِی، وَ شُکرَک قَبِلَ عَمَلِی، سَیدِی إِلَیک رَغْبَتِی، وَ إِلَیک [مِنْک ] رَهْبَتِی، وَ إِلَیک تَأْمِیلِی، وَ قَدْ سَاقَنِی إِلَیک أَمَلِی، وَ عَلَیک [إِلَیک ] یا وَاحِدِی عَکفَتْ [عَلِقَتْ ] هِمَّتِی، وَ فِیمَا عِنْدَک انْبَسَطَتْ رَغْبَتِی، وَ لَک خَالِصُ رَجَائِی وَ خَوْفِی، وَ بِک أَنِسَتْ مَحَبَّتِی، وَ إِلَیک أَلْقَیتُ بِیدِی، وَ بِحَبْلِ طَاعَتِک مَدَدْتُ رَهْبَتِی، [یا] مَوْلای بِذِکرِک عَاشَ قَلْبِی، وَ بِمُنَاجَاتِک بَرَّدْتُ أَلَمَ الْخَوْفِ عَنِّی، فَیا مَوْلای وَ یا مُؤَمَّلِی وَ یا مُنْتَهَی سُؤْلِی، فَرِّقْ بَینِی وَ بَینَ ذَنْبِی الْمَانِعِ لِی مِنْ لُزُومِ طَاعَتِک، فَإِنَّمَا أَسْأَلُک لِقَدِیمِ الرَّجَاءِ فِیک، وَ عَظِیمِ الطَّمَعِ مِنْک، الَّذِی أَوْجَبْتَهُ عَلَی نَفْسِک مِنَ الرَّأْفَهِ وَ الرَّحْمَهِ، فَالْأَمْرُ لَک وَحْدَک لا شَرِیک لَک،
پروردگارا ارزش زبانم در کنار شکرت چیست، و قیمت کارم در برابر نعمت‌هایت و احسانت چه‌اندازه است؟ ! خدایا، جودت آرزویم را گسترد، و سپاست عملم را پذیرفت،‌ای آقای من میلم به سوی توست، و ترسم از جانب توست، و آرزویم به پیشگاه توست، آرزویم مرا به سوی تو کشانده، و همّتم بر درگاه تو‌ای خدای یگانه معتکف شده، و رغبتم در آنچه نزد توست فزونی یافته، امید خالص و بیمم برای توست، و محبّتم به تو انس گرفته، و دستم را به جانب تو انداختم، و ترسم را به سوی رشته طاعت تو کشیدم،‌ای مولای من دلم به یاد تو زندگی کرد، و با مناجات با تو آتش هراس را بر خود سرد نمودم،‌ای مولایم و‌ای آرزویم و‌ای نهایت خواسته ام، میان من و گناهم جدایی انداز، گناهی که بازدارنده من از ملازمت طاعت توست، تنها از تو درخواست می‌کنم، به خاطر امید دیرینه به تو، و بزرگی طمع از تو، که از مهر و رحمت بر خود واجب کرده‌ای، پس فرمان توراست، یگانه‌ای و شریکی نداری،
وَ الْخَلْقُ کلُّهُمْ عِیالُک وَ فِی قَبْضَتِک، وَ کلُّ شَی ءٍ خَاضِعٌ لَک، تَبَارَکتَ یا رَبَّ الْعَالَمِینَ. إِلَهِی ارْحَمْنِی إِذَا انْقَطَعَتْ حُجَّتِی، وَ کلَّ عَنْ جَوَابِک لِسَانِی، وَ طَاشَ عِنْدَ سُؤَالِک إِیای لُبِّی، فَیا عَظِیمَ رَجَائِی لا تُخَیبْنِی إِذَا اشْتَدَّتْ فَاقَتِی، وَ لا تَرُدَّنِی لِجَهْلِی، وَ لا تَمْنَعْنِی لِقِلَّهِ صَبْرِی، أَعْطِنِی لِفَقْرِی، وَ ارْحَمْنِی لِضَعْفِی، سَیدِی عَلَیک مُعْتَمَدِی وَ مُعَوَّلِی وَ رَجَائِی وَ تَوَکلِی، وَ بِرَحْمَتِک تَعَلُّقِی، وَ بِفِنَائِک أَحُطُّ رَحْلِی، وَ بِجُودِک أَقْصِدُ [أَقْصُرُ] طَلِبَتِی، وَ بِکرَمِک‌ای رَبِّ أَسْتَفْتِحُ دُعَائِی، وَ لَدَیک أَرْجُو فَاقَتِی [ضِیافَتِی ]، وَ بِغِنَاک أَجْبُرُ عَیلَتِی، وَ تَحْتَ ظِلِّ عَفْوِک قِیامِی، وَ إِلَی جُودِک وَ کرَمِک أَرْفَعُ بَصَرِی، وَ إِلَی مَعْرُوفِک أُدِیمُ نَظَرِی،
و همه خلق جیره خوار تو، و در دست قدرت تواند، و هرچیز برای تو فروتن است، منزّهی تو‌ای پروردگار جهانیان. خدایا به من رحم کن آنگاه که حجّتم بریده شود، و زبانم از پاسخت ناگویا گردد، و به هنگام بازپرسی ات هوش از سرم برود،‌ای بزرگ امیدم، زمانی که بیچارگی ام شدّت گیرد محرومم مکن، و به خاطر نادانی ام از درگاهت مران، و به علت کم تابی ام از رحمتت دریغ مفرما، به جهت تهیدستی ام عطایم کن، و به خاطر ناتوانی ام به من رحم کن، آقایم اعتماد و تکیه و امید و توکلم بر توست، و آویختنم به رحمت توست، و بارم را به آستان تو اندازم، و خواسته‌ام را به جود و کرم تو جویم، پروردگارا دعایم را آغاز می‌کنم، و رفع تنگدستی ام را به تو امید می‌بندم، و به توانگری تو، ناداری ام را جبران می‌کنم، و ایستادنم زیر سایه عفو توست، و به جانب جود و کرمت دیده‌ام را بلند می‌کنم، و به سوی احسانت نگاهم را ادامه می‌دهم،
فَلا تُحْرِقْنِی بِالنَّارِ وَ أَنْتَ مَوْضِعُ أَمَلِی، وَ لا تُسْکنِّی الْهَاوِیهَ فَإِنَّک قُرَّهُ عَینِی، یا سَیدِی لا تُکذِّبْ ظَنِّی بِإِحْسَانِک وَ مَعْرُوفِک فَإِنَّک ثِقَتِی، وَ لا تَحْرِمْنِی ثَوَابَک فَإِنَّک الْعَارِفُ بِفَقْرِی. إِلَهِی إِنْ کانَ قَدْ دَنَا أَجَلِی وَ لَمْ یقَرِّبْنِی مِنْک عَمَلِی فَقَدْ جَعَلْتُ الاعْتِرَافَ إِلَیک بِذَنْبِی وَسَائِلَ عِلَلِی. إِلَهِی إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَی مِنْک بِالْعَفْوِ، وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ أَعْدَلُ مِنْک فِی الْحُکمِ، ارْحَمْ فِی هَذِهِ الدُّنْیا غُرْبَتِی، وَ عِنْدَ الْمَوْتِ کرْبَتِی، وَ فِی الْقَبْرِ وَحْدَتِی، وَ فِی اللَّحْدِ وَحْشَتِی، وَ إِذَا نُشِرْتُ لِلْحِسَابِ بَینَ یدَیک ذُلَّ مَوْقِفِی، وَ اغْفِرْ لِی مَا خَفِی عَلَی الْآدَمِیینَ مِنْ عَمَلِی،
پس مرا به آتش مسوزان و حال آنکه تو جایگاه آرزوی منی، و در دوزخ جایم مده که تو نور چشم منی،‌ای آقای من گمانم را به احسان و نیکی ات تکذیب مکن که تویی مورد اطمینانم، و از پاداشت محرومم مگردان که تو عارف به تهیدستی منی. خدایا اگر مرگم فرا رسیده و کردارم مرا به تو نزدیک نکرده پس اعتراف به گناهم را به پیشگاهت وسیله عذرخواهی ام قرار دادم. خدایا اگر گذشت کنی، پس سزاوارتر از وجود تو به گذشت کیست؟ و اگر عذاب نمایی پس دادگرتر از تو در داوری کیست؟ در این دنیا به غربتم، و به گاه مرگ به سختی جان دادنم، و در قبر به تنهایی ام، و در لحد به هراسم رحم کن، و زمانی که برای حساب در برابرت برانگیخته شدم به خواری جایگاهم رحمت آور، و آنچه از کردارم بر انسانها پوشیده مانده بیامرز،
وَ أَدِمْ لِی مَا بِهِ سَتَرْتَنِی، وَ ارْحَمْنِی صَرِیعا عَلَی الْفِرَاشِ تُقَلِّبُنِی أَیدِی أَحِبَّتِی، وَ تَفَضَّلْ عَلَی مَمْدُودا عَلَی الْمُغْتَسَلِ یقَلِّبُنِی [یغَسِّلُنِی ] صَالِحُ جِیرَتِی، وَ تَحَنَّنْ عَلَی مَحْمُولاً قَدْ تَنَاوَلَ الْأَقْرِبَاءُ أَطْرَافَ جَنَازَتِی، وَ جُدْ عَلَی مَنْقُولاً قَدْ نَزَلْتُ بِک وَحِیداً فِی حُفْرَتِی، وَ ارْحَمْ فِی ذَلِک الْبَیتِ الْجَدِیدِ غُرْبَتِی، حَتَّی لا أَسْتَأْنِسَ بِغَیرِک، یا سَیدِی إِنْ وَکلْتَنِی إِلَی نَفْسِی هَلَکتُ،
و آنچه را که مرا به آن پوشاندی تداوم بخش، و به من در حال افتادن در بستر مرگ که دست‌های دوستانم مرا این طرف و آن طرف کند رحم فرما، و بر من تفضّل کن در آن حال که روی تخت غسّالخانه به صورت درازا افتاده‌ام و همسایگان شایسته مرا به این سو و آن سو برمی‌گردانند(غسلم می‌دهند)، و به من محبت فرما در وقت حمل شدنم که بستگانم گوشه‌های جنازه‌ام را به دوش برداشته‌اند، و در حالت حمل شدنم که تنها در قبرم وارد پیشگاه تو شده‌ام بر من جود نما، و در این خانه جدید بر غربتم رحم کن، تا به غیر تو انس نگیرم،‌ای آقای من، اگر مرا به خودم واگذاری هلاک شده ام،
سَیدِی فَبِمَنْ أَسْتَغِیثُ إِنْ لَمْ تُقِلْنِی عَثْرَتِی، فَإِلَی مَنْ أَفْزَعُ إِنْ فَقَدْتُ عِنَایتَک فِی ضَجْعَتِی، وَ إِلَی مَنْ أَلْتَجِئُ إِنْ لَمْ تُنَفِّسْ کرْبَتِی، سَیدِی مَنْ لِی وَ مَنْ یرْحَمُنِی إِنْ لَمْ تَرْحَمْنِی، وَ فَضْلَ مَنْ أُؤَمِّلُ إِنْ عَدِمْتُ فَضْلَک یوْمَ فَاقَتِی، وَ إِلَی مَنِ الْفِرَارُ مِنَ الذُّنُوبِ إِذَا انْقَضَی أَجَلِی، سَیدِی لا تُعَذِّبْنِی وَ أَنَا أَرْجُوک. إِلَهِی [اللَّهُمَ ] حَقِّقْ رَجَائِی، وَ آمِنْ خَوْفِی، فَإِنَّ کثْرَهَ ذُنُوبِی لا أَرْجُو فِیهَا [لَهَا] إِلّا عَفْوَک، سَیدِی أَنَا أَسْأَلُک مَا لا أَسْتَحِقُّ، وَ أَنْتَ أَهْلُ التَّقْوَی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَهِ، فَاغْفِرْ لِی وَ أَلْبِسْنِی مِنْ نَظَرِک ثَوْباً یغَطِّی عَلَی التَّبِعَاتِ، وَ تَغْفِرُهَا لِی وَ لا أُطَالَبُ بِهَا، إِنَّک ذُو مَنٍّ قَدِیمٍ، وَ صَفْحٍ عَظِیمٍ، وَ تَجَاوُزٍ کرِیمٍ.
ای آقای من، اگر لغزشم را نادیده نگیری از چه کسی فریادرسی خواهم؟ و به چه کسی پناه ببرم اگر عنایتت را در آرامگاهم نداشته باشم؟ و به چه کسی التجا برم اگر غم و اندوهم را برطرف نکنی؟‌ای آقای من، که را دارم و چه کسی بر من رحم می‌کند اگر تو به من رحم نکنی؟ و احسان که را آرزو کنم اگر احسان تو را روز بیچارگی ام نداشته باشم؟ و گریز از گناهان به سوی کیست وقتی که عمرم سرآید؟‌ای آقای من، مرا عذاب مکن که امید به تو دارم. خدایا امیدم را تحقق بخش، و ترسم را ایمنی ده، زیرا من در عین فراوانی گناهانم امیدی جز به گذشت تو ندارم،‌ای آقای من، چیزی را از تو درخواست دارم که شایسته آن نیستم، و تو اهل تقوا و آمرزشی، پس مرا بیامرز و جامه‌ای از لطفت بر من بپوشان که گناهانم را بر من بپوشاند، و آنها را بیامرزی و نسبت به آنها بازخواست نشوم، که تو دارای کرَم دیرینه، و چشم پوشی بزرگ و گذشت کریمانه‌ای.
إِلَهِی أَنْتَ الَّذِی تُفِیضُ سَیبَک عَلَی مَنْ لا یسْأَلُک، وَ عَلَی الْجَاحِدِینَ بِرُبُوبِیتِک، فَکیفَ سَیدِی بِمَنْ سَأَلَک وَ أَیقَنَ أَنَّ الْخَلْقَ لَک، وَ الْأَمْرَ إِلَیک، تَبَارَکتَ وَ تَعَالَیتَ یا رَبَّ الْعَالَمِینَ، سَیدِی عَبْدُک بِبَابِک، أَقَامَتْهُ الْخَصَاصَهُ بَینَ یدَیک، یقْرَعُ بَابَ إِحْسَانِک بِدُعَائِهِ، [وَ یسْتَعْطِفُ جَمِیلَ نَظَرِک بِمَکنُونِ رَجَائِک ]، فَلا تُعْرِضْ بِوَجْهِک الْکرِیمِ عَنِّی، وَ اقْبَلْ مِنِّی مَا أَقُولُ، فَقَدْ دَعَوْتُ [دَعْوَتُک ] بِهَذَا الدُّعَاءِ، وَ أَنَا أَرْجُو أَنْ لا تَرُدَّنِی مَعْرِفَهً مِنِّی، بِرَأْفَتِک وَ رَحْمَتِک، إِلَهِی أَنْتَ الَّذِی لا یحْفِیک سَائِلٌ، وَ لا ینْقُصُک نَائِلٌ، أَنْتَ کمَا تَقُولُ وَ فَوْقَ مَا نَقُولُ.
خدایا تویی که عطایت را پی درپی فرو ریزی بر کسی که از تو درخواست نمی‌کند، و بر آنان که منکر پروردگاریت هستند، چه رسد آقای من، بر کسی که از تو خواهش کرده، و یقین نمود که آفرینش از تو و فرمان تنها به دست توست، منزّه و والایی‌ای پروردگار جهانیان،‌ای آقای من، بنده‌ات به درگاه توست، تنگدستی او را پیش رویت قرار داده، با دعایش در خانه احسانت را می‌کوبد، پس روی کریمانه‌ات را از من برمگردان، و آنچه می‌گویم از من بپذیر، من تو را به این دعا خواندم، امید دارم که به خاطر معرفتم به رأفت و مهرت مرا باز نگردانی، خدایا تویی آن که هیچ پرسنده‌ای ناتوانت نکند، و هیچ عطاگیری، از تو نکاهد، تو چنانی که خود گویی، و بالاتر از آنچه ما می‌گوییم.
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک صَبْراً جَمِیلاً، وَ فَرَجاً قَرِیباً، وَ قَوْلاً صَادِقاً، وَ أَجْراً عَظِیماً، أَسْأَلُک یا رَبِّ مِنَ الْخَیرِ کلِّهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ، أَسْأَلُک اللَّهُمَّ مِنْ خَیرِ مَا سَأَلَک مِنْهُ عِبَادُک الصَّالِحُونَ، یا خَیرَ مَنْ سُئِلَ، وَ أَجْوَدَ مَنْ أَعْطَی، أَعْطِنِی سُؤْلِی فِی نَفْسِی وَ أَهْلِی وَ وَالِدَی وَ وُلْدِی [وَلَدِی ] وَ أَهْلِ حُزَانَتِی وَ إِخْوَانِی فِیک، [وَ] أَرْغِدْ عَیشِی، وَ أَظْهِرْ مُرُوَّتِی، وَ أَصْلِحْ جَمِیعَ أَحْوَالِی، وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ أَطَلْتَ عُمُرَهُ، وَ حَسَّنْتَ عَمَلَهُ، وَ أَتْمَمْتَ عَلَیهِ نِعْمَتَک، وَ رَضِیتَ عَنْهُ، وَ أَحْییتَهُ حَیاهً طَیبَهً فِی أَدْوَمِ السُّرُورِ، وَ أَسْبَغِ الْکرَامَهِ وَ أَتَمِّ الْعَیشِ، إِنَّک تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَ لا تَفْعَلُ [یفْعَلُ ] مَا یشَاءُ غَیرُک.
خدایا از تو صبری زیبنده، و گشایشی نزدیک و گفتاری درست و مزدی بزرگ درخواست می‌کنم، پروردگارا از خیر تمامش را از تو می‌خواهم، آنچه را از آن دانسته‌ام و آنچه را ندانسته ام، خدایا از تو می‌خواهم بهترین چیزهایی را که بندگان شایسته‌ات از تو خواستند،‌ای بهترین کسی که از او خواسته می‌شود، و سخی‌ترین کسی که عطا فرمود، خواسته‌ام را در حق خودم و خانواده‌ام و پدر و مادرم و فرزندانم و خاصانم و برادران دینی ام به من عطا کن، زندگی ام را گوارا گردان، مرّوتم را آشکار ساز، و همه احوالم را اصلاح کن، و مرا از کسانی قرار ده که عمرش را طولانی کردی، و کردارش را نیکو ساختی، و نعمتت را بر او تمام کردی، و از او خشنود شدی، و او را به زندگانی پاکیزه زنده داشتی، در بادوام‌ترین خوشی‌ها، و کامل‌ترین کرامت‌ها و کامل‌ترین زندگی‌ها، همانا تو هرچه را بخواهی انجام می‌دهی و جز تو هرچه را بخواهد توان انجام آن را ندارد.
اللَّهُمَّ خُصَّنِی مِنْک بِخَاصَّهِ ذِکرِک، وَ لا تَجْعَلْ شَیئا مِمَّا أَتَقَرَّبُ بِهِ فِی آنَاءِ اللَّیلِ وَ أَطْرَافِ النَّهَارِ رِیاءً وَ لا سُمْعَهً وَ لا أَشَرا وَ لا بَطَرا، وَ اجْعَلْنِی لَک مِنَ الْخَاشِعِینَ. اللَّهُمَّ أَعْطِنِی السَّعَهَ فِی الرِّزْقِ، وَ الْأَمْنَ فِی الْوَطَنِ، وَ قُرَّهَ الْعَینِ فِی الْأَهْلِ وَ الْمَالِ وَ الْوَلَدِ، وَ الْمُقَامَ فِی نِعَمِک عِنْدِی، وَ الصِّحَّهَ فِی الْجِسْمِ، وَ الْقُوَّهَ فِی الْبَدَنِ، وَ السَّلامَهَ فِی الدِّینِ، وَ اسْتَعْمِلْنِی بِطَاعَتِک وَ طَاعَهِ رَسُولِک مُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ أَبَدا مَا اسْتَعْمَرْتَنِی، وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِک عِنْدَک نَصِیبا فِی کلِّ خَیرٍ أَنْزَلْتَهُ وَ تُنْزِلُهُ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ فِی لَیلَهِ الْقَدْرِ، وَ مَا أَنْتَ مُنْزِلُهُ فِی کلِّ سَنَهٍ مِنْ رَحْمَهٍ تَنْشُرُهَا، وَ عَافِیهٍ تُلْبِسُهَا، وَ بَلِیهٍ تَدْفَعُهَا، وَ حَسَنَاتٍ تَتَقَبَّلُهَا، وَ سَیئَاتٍ تَتَجَاوَزُ عَنْهَا،
خدایا از جانب خود مرا به ذکر خاصت اختصاص ده، و چیزی از آنچه که به وسیله آن به تو تقرّب می‌جویم را در همه اوقات شب و روز وسیله ریا و شهرت خواهی و هوس رانی و طغیانگری قرار مده، و مرا از خاشعان درگاهت بگردان. خدایا از تو می‌خواهم که به من عطا کنی: گشایش در روزی، امنیت در وطن، نور چشم در خانواده و مال و اولاد، و پایداری در نعمتهایی که نزد من است، و تندرستی در جسم، و توانمندی در بدن، و سلامت در دین، و مرا به طاعتت و طاعت رسولت محمّد که درود خدا بر او و خاندانش باد، به کار گمار، همیشه و تا هنگامی که عمرم داده‌ای، و مرا از پر نصیب‌ترین بندگانت در نزد خود قرار ده، پر نصیب‌تر در هر خیری که فرو فرستادی، و در ماه رمضان در شب قدر نازل می‌کنی، و نازل کننده آنی در هر سال، از رحمتی که می‌گستری، و عافیتی که می‌پوشانی، و بلایی که دفع می‌کنی، و خوبیهایی که می‌پذیری، و بدیهایی که از آن درمی گذری،
وَ ارْزُقْنِی حَجَّ بَیتِک الْحَرَامِ فِی عَامِنَا [عَامِی ] هَذَا وَ فِی کلِّ عَامٍ، وَ ارْزُقْنِی رِزْقاً وَاسِعاً مِنْ فَضْلِک الْوَاسِعِ، وَ اصْرِفْ عَنِّی یا سَیدِی الْأَسْوَاءَ، وَ اقْضِ عَنِّی الدَّینَ وَ الظُّلامَاتِ حَتَّی لا أَتَأَذَّی بِشَی ءٍ مِنْهُ، وَ خُذْ عَنِّی بِأَسْمَاعِ وَ أَبْصَارِ أَعْدَائِی وَ حُسَّادِی وَ الْبَاغِینَ عَلَی، وَ انْصُرْنِی عَلَیهِمْ، وَ أَقِرَّ عَینِی، [وَ حَقِّقْ ظَنِّی ]، وَ فَرِّحْ قَلْبِی،
و در این سال و هر سال زیارت خانه‌ات را نصیبم فرما، و از فضل گسترده‌ات روزی فراخ ارزانی من کن، و بدی‌ها را‌ای آقای من از من برگردان، و بدهی مرا بپرداز و جبران ستم‌هایی که بر عهده من است را ادا فرما تا به خاطر چیزی از آنها آزار نبینیم و گوش‌ها و دیدگان دشمنان و حسودان و متجاوزان بر من را از من برگیر، و مرا بر آنان پیروز کن، و چشمم را روشن فرما، و دلم را شادی بخش،
وَ اجْعَلْ لِی مِنْ هَمِّی وَ کرْبِی فَرَجاً وَ مَخْرَجاً، وَ اجْعَلْ مَنْ أَرَادَنِی بِسُوءٍ مِنْ جَمِیعِ خَلْقِک تَحْتَ قَدَمَی، وَ اکفِنِی شَرَّ الشَّیطَانِ، وَ شَرَّ السُّلْطَانِ، وَ سَیئَاتِ عَمَلِی، وَ طَهِّرْنِی مِنَ الذُّنُوبِ کلِّهَا، وَ أَجِرْنِی مِنَ النَّارِ بِعَفْوِک، وَ أَدْخِلْنِی الْجَنَّهَ بِرَحْمَتِک، وَ زَوِّجْنِی مِنَ الْحُورِ الْعِینِ بِفَضْلِک، وَ أَلْحِقْنِی بِأَوْلِیائِک الصَّالِحِینَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْأَبْرَارِ الطَّیبِینَ الطَّاهِرِینَ الْأَخْیارِ، صَلَوَاتُک عَلَیهِمْ وَ عَلَی أَجْسَادِهِمْ وَ أَرْوَاحِهِمْ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ.
و برایم از اندوه و غم گشایش و بیرون رو قرار ده، و هرکه از میان مخلوقاتت نسبت به من به بدی قصد کرده، زیر گامم قرار ده، و مرا از گزند شیطان و گزند پادشاه و بدیهای کردارم کفایت کن، و از همه گناهان پاکم فرما، و به گذشتت از آتش امانم ده، و به رحمتت به بهشت واردم کن، و به احسانت از حور العین به همسری ام درآور، و مرا به دوستان شایسته‌ات محمّد و خاندانش آن خوبان و نیکان پاکیزه و پاک ملحق کن، درود بر آنان و بر تنها و جانهایشان، و رحمت خدا و برکاتش بر ایشان.
إِلَهِی وَ سَیدِی، وَ عِزَّتِک وَ جَلالِک لَئِنْ طَالَبْتَنِی بِذُنُوبِی لَأُطَالِبَنَّک بِعَفْوِک، وَ لَئِنْ طَالَبْتَنِی بِلُؤْمِی لَأُطَالِبَنَّک بِکرَمِک، وَ لَئِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّی لَک. إِلَهِی وَ سَیدِی، إِنْ کنْتَ لا تَغْفِرُ إِلّا لِأَوْلِیائِک وَ أَهْلِ طَاعَتِک فَإِلَی مَنْ یفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ، وَ إِنْ کنْتَ لا تُکرِمُ إِلّا أَهْلَ الْوَفَاءِ بِک فَبِمَنْ یسْتَغِیثُ الْمُسِیئُونَ. إِلَهِی إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ فَفِی ذَلِک سُرُورُ عَدُوِّک، وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی الْجَنَّهَ فَفِی ذَلِک سُرُورُ نَبِیک، وَ أَنَا وَ الله أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِیک أَحَبُّ إِلَیک مِنْ سُرُورِ عَدُوِّک.
خدایا‌ای آقای من، به عزّت و جلالت سوگند، اگر مرا به گناهانم پی جویی کنی، من تو را به عفوت پی می‌جویم، و اگر مرا به پستی ام تعقیب نمایی، من تو را به کرمت می‌خواهم، و اگر به دوزخم دراندازی اهل دوزخ را به محبتم به تو آگاه می‌سازم. خدایم و آقایم اگر جز اولیا و اهل طاعتت را نیامرزی، پس گنهکاران به چه کسی پناه برند، و اگر جز اهل وفا را اکرام ننمایی، پس بدکاران از چه کسی فریادرسی خواهند؟. خدایا اگر مرا وارد دوزخ کنی این موجب خرسندی دشمن توست، و اگر مرا به بهشت وارد نمایی، این سبب خوشحالی پیامبر توست، و من به خدا سوگند این را می‌دانم، که دلشادی پیامبرت نزد تو، از خرسندی دشمنت محبوب‌تر است.
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک أَنْ تَمْلَأَ قَلْبِی حُبّاً لَک، وَ خَشْیهً مِنْک، وَ تَصْدِیقاً بِکتَابِک، وَ إِیمَاناً بِک، وَ فَرَقاً مِنْک، وَ شَوْقاً إِلَیک، یا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکرَامِ، حَبِّبْ إِلَی لِقَاءَک وَ أَحْبِبْ لِقَائِی، وَ اجْعَلْ لِی فِی لِقَائِک الرَّاحَهَ وَ الْفَرَجَ وَ الْکرَامَهَ. اللَّهُمَّ أَلْحِقْنِی بِصَالِحِ مَنْ مَضَی، وَ اجْعَلْنِی مِنْ صَالِحِ مَنْ بَقِی، وَ خُذْ بی‌سَبِیلَ الصَّالِحِینَ، وَ أَعِنِّی عَلَی نَفْسِی بِمَا تُعِینُ بِهِ الصَّالِحِینَ عَلَی أَنْفُسِهِمْ، وَ اخْتِمْ عَمَلِی بِأَحْسَنِهِ، وَ اجْعَلْ ثَوَابِی مِنْهُ الْجَنَّهَ بِرَحْمَتِک، وَ أَعِنِّی عَلَی صَالِحِ مَا أَعْطَیتَنِی، وَ ثَبِّتْنِی یا رَبِّ، وَ لا تَرُدَّنِی فِی سُوءٍ اسْتَنْقَذْتَنِی مِنْهُ یا رَبَّ الْعَالَمِینَ.
خدایا از تو درخواست می‌کنم که دلم را از محبت و خشیتت، و باور به کتابت، و ایمان به وجودت، و هراس از حضرتت، و اشتیاق به ذاتت پر کنی،‌ای دارای بزرگی و بزرگواری، دیدارت را محبوب من کن، و تو نیز مرا محبوب خود بدار، و در لقایت برای من آرامش و گشایش و کرامت قرار ده. خدایا مرا به شایستگان از بندگان گذشته‌ات ملحق ساز، و از شایستگان از آنان که در آینده‌اند قرار ده، و مرا بر راه شایستگان نگاهدار، و بر مخالفت با خواسته‌های نفسم یاری ده، آنگونه که شایستگان را بر مخالفت با خواسته‌های نفسانی یاری می‌دهی، و کردارم را به نیکوترین وجه ختم کن، و پاداشم را در کارها به برکت رحمتت بهشت قرار ده، و بر شایسته‌های آنچه عطا کردی یاری ام نما، و ثابت قدمم کن پروردگارا، و در ورطه بدیهایی که از آنها نجاتم دادی باز مگردان‌ای پروردگار جهانیان.
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک إِیمَاناً لا أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقَائِک، أَحْینِی مَا أَحْییتَنِی عَلَیهِ، وَ تَوَفَّنِی إِذَا تَوَفَّیتَنِی عَلَیهِ، وَ ابْعَثْنِی إِذَا بَعَثْتَنِی عَلَیهِ، وَ أَبْرِئْ قَلْبِی مِنَ الرِّیاءِ وَ الشَّک وَ السُّمْعَهِ فِی دِینِک حَتَّی یکونَ عَمَلِی خَالِصاً لَک. اللَّهُمَّ أَعْطِنِی بَصِیرَهً فِی دِینِک، وَ فَهْماً فِی حُکمِک، وَ فِقْهاً فِی عِلْمِک، وَ کفْلَینِ مِنْ رَحْمَتِک، وَ وَرَعاً یحْجُزُنِی عَنْ مَعَاصِیک، وَ بَیضْ وَجْهِی بِنُورِک، وَ اجْعَلْ رَغْبَتِی فِیمَا عِنْدَک، وَ تَوَفَّنِی فِی سَبِیلِک وَ عَلَی مِلَّهِ رَسُولِک صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ.
خدایا ایمانی از تو درخواست می‌کنم که پایانی جز دیدار تو نداشته باشد، بر آن ایمان پایدارم بدار تا زنده‌ام می‌داری، و بر آن بمیران زمانی که مرا می‌میرانی، و بر آن برانگیز هنگامی که مرا برمی‌انگیزی، و دلم را از ریا و شک و شهرت خواهی در دینت پاک فرما تا عملم برای تو خالص باشد. خدایا از تو می‌خواهم که به من عطا کنی: بصیرت در دینت، و فهم در فرمانت، وآگاهی در علمت، و دو نصیب از رحمتت، و پرهیزی که مرا از نافرمانی هایت بازدارد، و رخسارم را به فروغ نورت سپید کن، و رغبتم را در آنچه نزد توست قرار ده، و در راه خود و بر آئین پیامبرت درود خدا بر او و خاندانش بمیران.
اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِک مِنَ الْکسَلِ وَ الْفَشَلِ، وَ الْهَمِّ وَ الْجُبْنِ وَ الْبُخْلِ، وَ الْغَفْلَهِ وَ الْقَسْوَهِ [وَ الذِّلَّهِ]، وَ الْمَسْکنَهِ وَ الْفَقْرِ وَ الْفَاقَهِ، وَ کلِّ بَلِیهٍ وَ الْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ، وَ أَعُوذُ بِک مِنْ نَفْسٍ لا تَقْنَعُ، وَ بَطْنٍ لا یشْبَعُ، وَ قَلْبٍ لا یخْشَعُ، وَ دُعَاءٍ لا یسْمَعُ، وَ عَمَلٍ لا ینْفَعُ، وَ أَعُوذُ بِک یا رَبِّ عَلَی نَفْسِی وَ دِینِی وَ مَالِی، وَ عَلَی جَمِیعِ مَا رَزَقْتَنِی، مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ، إِنَّک أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ.
خدایا به تو پناه می‌آورم از کسالت و سرافکندگی، و اندوه و ترس و بخل، و بی‌خبری و سنگدلی، و ناداری و تهیدستی و بیچارگی، و همه بلاها و زشتیهای آشکار و پنهان، و به تو پناه می‌آورم از نفسی که قانع نمی‌شود، و از شکمی که سیر نمی‌گردد، و از قلبی که فروتنی نمی‌کند، و دعایی که به اجابت نمی‌رسد، و کرداری که سود نمی‌بخشد، پروردگارا برای حفظ جان و دین و مال و آنچه که نصیب من فرموده‌ای، از شیطان رانده شده به تو پناه می‌آورم، همانا تو شنوا و دانایی.
اللَّهُمَّ إِنَّهُ لا یجِیرُنِی مِنْک أَحَدٌ، وَ لا أَجِدُ مِنْ دُونِک مُلْتَحَداً، فَلا تَجْعَلْ نَفْسِی فِی شَی ءٍ مِنْ عَذَابِک، وَ لا تَرُدَّنِی بِهَلَکهٍ وَ لا تَرُدَّنِی بِعَذَابٍ أَلِیمٍ. اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّی، وَ أَعْلِ [کعْبِی وَ] ذِکرِی، وَ ارْفَعْ دَرَجَتِی، وَ حُطَّ وِزْرِی، وَ لا تَذْکرْنِی بِخَطِیئَتِی، وَ اجْعَلْ ثَوَابَ مَجْلِسِی وَ ثَوَابَ مَنْطِقِی وَ ثَوَابَ دُعَائِی رِضَاک وَ الْجَنَّهَ، وَ أَعْطِنِی یا رَبِّ جَمِیعَ مَا سَأَلْتُک، وَ زِدْنِی مِنْ فَضْلِک، إِنِّی إِلَیک رَاغِبٌ یا رَبَّ الْعَالَمِینَ.
خدایا به یقین جز تو احدی مرا پناه نمی‌دهد، و به جز تو پناهگاهی نمی‌یابم، پس هستی ام را در دامن عذابت قرار نده، و به هلاکت و شکنجه دردناک بازمگردان. خدایا از من بپذیر و نامم را پرآوازه کن، و درجه‌ام را بالا ببر، و بار گناهم را بریز، و مرا به اشتباهم یاد مکن، و پاداش به عبادت نشستن و گفتار و دعایم را خشنودی و بهشتت قرار ده، پروردگارا، همه آنچه را از تو خواستم به من عطا فرما، و از احسانت بر من بیفزا، من مشتاق توام،‌ای پروردگار جهانیان.
اللَّهُمَّ إِنَّک أَنْزَلْتَ فِی کتَابِک [الْعَفْوَ وَ أَمَرْتَنَا] أَنْ نَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَنَا، وَ قَدْ ظَلَمْنَا، فَاعْفُ عَنَّا، فَإِنَّک أَوْلَی بِذَلِک مِنَّا، وَ أَمَرْتَنَا أَنْ لا نَرُدَّ سَائِلاً عَنْ أَبْوَابِنَا، وَ قَدْ جِئْتُک سَائِلاً فَلا تَرُدَّنِی إِلّا بِقَضَاءِ حَاجَتِی، وَ أَمَرْتَنَا بِالْإِحْسَانِ إِلَی مَا مَلَکتْ أَیمَانُنَا، وَ نَحْنُ أَرِقَّاؤُک فَأَعْتِقْ رِقَابَنَا مِنَ النَّارِ، یا مَفْزَعِی عِنْدَ کرْبَتِی، وَ یا غَوْثِی عِنْدَ شِدَّتِی، إِلَیک فَزِعْتُ، وَ بِک اسْتَغَثْتُ وَ لُذْتُ، لا أَلُوذُ بِسِوَاک، وَ لا أَطْلُبُ الْفَرَجَ إِلّا مِنْک، فَأَغِثْنِی وَ فَرِّجْ عَنِّی، یا مَنْ یفُک الْأَسِیرَ [یقْبَلُ الْیسِیرَ]، وَ یعْفُو عَنِ الْکثِیرِ، اقْبَلْ مِنِّی الْیسِیرَ، وَ اعْفُ عَنِّی الْکثِیرَ، إِنَّک أَنْتَ الرَّحِیمُ الْغَفُورُ. اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک إِیمَاناً تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِی، وَ یقِیناً [صَادِقاً] حَتَّی أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ یصِیبَنِی إِلّا مَا کتَبْتَ لِی، وَ رَضِّنِی مِنَ الْعَیشِ بِمَا قَسَمْتَ لِی، یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
خدایا تو خود در قرآن فرمودی که از کسی که به ما ستم روا داشته گذشت کنیم، و ما بر خود ستم ورزیدیم، پس از ما درگذر که حضرتت به گذشت از ما، شایسته‌تر از ماست، و هم فرمان دادی که فقیری را دست خالی از در خانه هایمان نرانیم، و من اکنون به گدایی از تو به درگاهت آمدم، پس مرا جز با روا شدن حاجتم باز نگردان، و نیز به نیکی درباره بردگانمان امر فرمودی، و هم اینک ما بردگان توییم، پس ما را از آتش دوزخ برهان،‌ای پناهگاهم به وقت غم و اندوه،‌ای فریادرس به هنگام سختی، به تو پناه آوردم، و از تو فریادرسی خواستم، به تو پناه آوردم و جز به تو پناه نمی‌آورم، و جز از تو درخواست گشایش نمی‌کنم، پس به فریادم رس و گشایشی در کارم قرار ده،‌ای که اسیر را آزاد می‌کنی، و از گناه فراوان می‌گذری، از من عمل اندک را بپذیر، و از گناه بسیارم درگذر، همانا تو مهربان و آمرزنده‌ای. خدایا ایمانی از تو می‌خواهم که دلم با آن همراه شود، و باور صادقانه‌ای که بدانم هرگز چیزی به من نمی‌رسد، مگر آنچه که تو برایم ثبت کردی، و مرا از زندگی به آنچه که نصیبم فرمودی خشنود بدار،‌ای مهربان‌ترین مهربانان.
خواندن دعای: اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذى
للّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذى اَنْزَلْتَ فیهِ الْقُرْآنَ وَافْتَرَضْتَ على عِبادِکَ فیهِ الصِّیامَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْزُقْنى حَجَّ بَیْتِکَ الْحَرامِ فى عامى هذا وَ فى کُلِّ عامٍ وَ اغْفِرْ لى تِلْکَ الذُّنُوبَ الْعِظامَ فَاِنَّهُ لا یَغْفِرُها غَیْرُکَ یا رَحْمنُ یا عَلاّمُ
خواندن تسبیح: سُبْحانَ اللّهِ بارِئِ
[شیخ طوسی و سید ابن طاووس] فرموده‌اند که: این تسبیحات را در همه روزهای ماه مبارک رمضان از اوّل تا آخر ماه بخوان و آن ده بخش است که هر بخش آن مشتمل بر ده
«سبحان الله»
سُبْحانَ اللّٰهِ بارِئِ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَایُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ السَّمِیعِ الَّذِى لَیْسَ شَىْءٌ أَسْمَعَ مِنْهُ، یَسْمَعُ مِنْ فَوْقِ عَرْشِهِ مَا تَحْتَ سَبْعِ أَرَضِینَ، وَیَسْمَعُ مَا فِى ظُلُماتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ، وَیَسْمَعُ الْأَنِینَ وَالشَّکْوىٰ، وَیَسْمَعُ السِّرَّ وَأَخْفىٰ، وَیَسْمَعُ وَساوِسَ الصُّدُورِ ، وَلَا یُصِمُّ سَمْعَهُ صَوْتٌ.
(1) منزه است خدای آفریننده‌ی هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورتگر، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای پدیدآورنده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدای شنوا که هیچ‌کس شنواتر از او نیست، از فراز کرسی حکومتش می‌شنود آنچه زیر هفت زمین است و می‌شنود آنچه در تاریکی‌های خشکی و دریاست و می‌شنود ناله‌ها و شکایت‌ها را و می‌شنود پنهان و پنهان‌تر را و می‌شنود وسوسه‌های نهان در سینه‌ها را و شنوایی‌اش را هیچ صدایی کر نکند.
﴿۲﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِئِ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَایُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الْبَصِیرِ الَّذِى لَیْسَ شَىْءٌ أَبْصَرَ مِنْهُ، یُبْصِرُ مِنْ فَوْقِ عَرْشِهِ مَا تَحْتَ سَبْعِ أَرَضِینَ، وَیُبْصِرُ مَا فِى ظُلُماتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ، لَاتُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ، وَهُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ، وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ، وَلَا تُغْشِى بَصَرَهُ الظُّلْمَهُ، وَلَا یُسْتَتَرُ مِنْهُ بِسِتْرٍ، وَلَا یُوارِى مِنْهُ جِدارٌ، وَلَا یَغِیبُ عَنْهُ بَرٌّ وَلَا بَحْرٌ، وَلَا یَکُنُّ مِنْهُ جَبَلٌ مَا فِى أَصْلِهِ وَلَا قَلْبٌ مَا فِیهِ، وَلَا جَنْبٌ مَا فِى قَلْبِهِ، وَلَا یَسْتَتِرُ مِنْهُ صَغِیرٌ وَلَا کَبِیرٌ، وَلَا یَسْتَخْفِى مِنْهُ صَغِیرٌ لِصِغَرِهِ، وَلَا یَخْفىٰ عَلَیْهِ شَىْءٌ فِى الْأَرْضِ وَلَا فِى السَّماءِ، هُوَ الَّذِى یُصَوِّرُکُمْ فِى الْأَرْحامِ کَیْفَ یَشاءُ لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ.
(2) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدای بینا که هیچ‌کس بیناتر از او نیست، از بالای فراز کرسی حکومتش می‌بیند آنچه زیر هفت زمین است و می‌بیند آنچه در تاریکی‌های خشکی و دریاست، دیده‌ها او را درک نمی‌کند و او دیده‌ها را درک می‌کند و او مهربان و آگاه است، دیده‌اش را تاریکی نمی‌پوشاند و چیزی از او با پوشش پوشیده نمی‌شود و دیوار چیزی را از او پنهان نمی‌کند و خشکی و دریا از او غایب نمی‌شود و کوه آنچه را در ریشه دارد از او پنهان نمی‌دارد و نه دلی آنچه را در نهاد خود دارد و نه پهلویی آنچه را در دل دارد و کوچک و بزرگی نمی‌تواند خود را از او پنهان کند و چیز کوچکی به خاطر کوچکی‌اش نمی‌تواند از او پنهان شود، در زمین و آسمان چیزی بر او پنهان نیست، اوست که شما را به هرگونه که بخواهد در رحم‌ها صورت می‌بندد، معبودی جز او نیست، نیرومند و فرزانه و دانا است.
﴿۳﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِئِ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَایُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِى یُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ وَیُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلائِکَهُ مِنْ خِیفَتِهِ، وَیُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَیُصِیبُ بِها مَنْ یَشاءُ، وَیُرْسِلُ الرِّیاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ، وَیُنَزِّلُ الْماءَ مِنَ السَّماءِ بِکَلِمَتِهِ، وَیُنْبِتُ النَّباتَ بِقُدْرَتِهِ، وَیَسْقُطُ الْوَرَقُ بِعِلْمِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الَّذِى لَایَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّهٍ فِى الْأَرْضِ وَلَا فِى السَّماءِ وَلَا أَصْغَرُ مِنْ ذٰلِکَ وَلَا أَکْبَرُ إِلّا فِى کِتابٍ مُبِینٍ.
(3) منزّه است خدای آفریننده هر تنفّس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدای پدیدآورنده ابرهای گران و رعد همراه ستایش او تسبیح می‌گوید و نیز فرشتگان از بیمش و صاعقه‌ها را می‌فرستد و هرکه را بخواهد به آن دچار می‌کند و بادها را مژده‌ای پیشاپیش باران رحمتش می‌فرستد و با فرمانش آب را از آسمان نازل می‌کند و گیاه را با نیرویش می‌رویاند و برگ درخت را به دانشش فرو می‌ریزد، منزّه است خدایی که به اندازه سنگینی غباری در زمین و آسمان از او پنهان نمی‌ماند و نه کوچک‌تر از آن و نه بزرگ‌تر از آن چیزی نیست مگر در کتابی روشن.
﴿۴﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِىَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَا یُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِى یَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ کُلُّ أُنْثىٰ وَمَا تَغِیضُ الْأَرْحامُ وَمَا تَزْدادُ وَکُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَهِ الْکَبِیرُ الْمُتَعالِ سَواءٌ مِنْکُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّیْلِ وَسارِبٌ بِالنَّهارِ لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّٰهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الَّذِى یُمِیتُ الْأَحْیاءَ وَیُحْیِى الْمَوْتىٰ وَیَعْلَمُ مَا تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَیُقِرُّ فِى الْأَرْحامِ مَا یَشاءُ إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمّىً.
(4) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدایی که می‌داند آنچه را هر مادری باردار است و آنچه را رَحِم‌ها فرو برند و آنچه را بیفزایند و هر چیز نزد او به اندازه است، دانای پنهان و آشکار است، بزرگ والاست، برای او برابر است که کسی از شما آهسته سخن گوید یا بلند و پنهان شونده در شب باشد یا راه رونده آشکار در روز، برای خدا فرشتگان پی‌گیری است پیش روی انسان و پشت سرش که از او به فرمان خدا محافظت می‌کنند، منزّه است خدایی که می‌میراند زنده‌ها را و زنده می‌کند مردگان را و آگاه است آنچه را زمین از ایشان می‌کاهد، خدایی که در رَحِم‌ها قرار می‌دهد آنچه را بخواهد تا زمانی معین.
﴿۵﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِىَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَایُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ مالِکِ الْمُلْکِ، تُؤْتِى الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ، وَتَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ، وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ، وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ، بِیَدِکَ الْخَیْرُ، إِنَّکَ عَلَىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدِیرٌ ، تُولِجُ اللَّیْلَ فِى النَّهارِ، وَتُولِجُ النَّهارَ فِى اللَّیْلِ، تُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَیِّتِ، وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ، وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ.
(5) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدایی که همه جفت‌ها را آفرید، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزه است خدا، دارنده پادشاهی، به هر که بخواهی پادشاهی می‌بخشی و از هر که بخواهی می‌ستانی و به هر که بخواهی عزت می‌دهی و هر که را بخواهی به خاک ذلت می‌کشانی، خوبی و خیر فقط به دست توست، تو بر هر کاری توانایی، شب را وارد روز می‌کنی و روز را وارد شب می‌نمایی، زنده را از مرده و مرده را از زنده بیرون می‌آوری و به هرکه بخواهی بی‌حساب روزی می‌دهی.
﴿۶﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِىَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَایُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِى عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ لَایَعْلَمُها إِلّا هُوَ وَیَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَهٍ إِلّا یَعْلَمُها وَلَا حَبَّهٍ فِى ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَا یابِسٍ إِلّا فِى کِتابٍ مُبِینٍ.
(6) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیزی، منزّه است خدا آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدایی که کلیدهای غیب نزد اوست و آن‌ها را کسی جز او نمی‌داند و به هر چه در خشکی و دریاست آگاهی دارد و برگی از درخت نمی‌افتد مگر آنکه می‌داند و نیست دانه‌ای در تاریکی‌های زمین و نه‌ تر و خشکی مگر اینکه در کتابی روشن است.
﴿۷﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِىَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَا یُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّٰهِ الَّذِى لَا یُحْصِى مِدْحَتَهُ الْقائِلُونَ، وَلَا یَجْزِى بِآلائِهِ الشَّاکِرُونَ الْعابِدُونَ، وَهُوَ کَما قالَ وَفَوْقَ مَا نَقُولُ ، وَاللّٰهُ سُبْحانَهُ کَما أَثْنىٰ عَلَىٰ نَفْسِهِ، وَلَا یُحِیطُونَ بِشَىْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلّا بِما شاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا یَؤُودُهُ حِفْظُهُما وَهُوَ الْعَلِىُّ الْعَظِیمُ.
(7) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدایی که مدح‌کنندگان نمی‌توانند مدحش را برشمارند و سپاس‌گویان عبادت کننده توان پرداخت پاداش نعمت‌هایش را ندارند و او چنان است که خود فرموده و برتر از آنچه ما می‌گوییم و خدای پاک چنان است که خودش را ستوده، به چیزی از دانشش احاطه نمی‌یابند مگر به اندازه‌ای که خود خواسته، حکومتش آسمان‌ها و زمین را فراگرفته است و نگهداری آن‌ها، او را به زحمت نمی‌اندازد و او والا و بزرگ است.
﴿۸﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِىَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَا یُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِى یَعْلَمُ مَا یَلِجُ فِى الْأَرْضِ وَمَا یَخْرُجُ مِنْها، وَمَا یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَمَا یَعْرُجُ فِیها، وَلَا یَشْغَلُهُ مَا یَلِجُ فِى الْأَرْضِ وَمَا یَخْرُجُ مِنْها عَمَّا یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَمَا یَعْرُجُ فِیها، وَلَا یَشْغَلُهُ مَا یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَمَا یَعْرُجُ فِیها عمَّا یَلِجُ فِى الْأَرْضِ وَمَا یَخْرُجُ مِنْها، وَلَا یَشْغَلُهُ عِلْمُ شَىْءٍ عَنْ عِلْمِ شَىْءٍ، وَلَا یَشْغَلُهُ خَلْقُ شَىْءٍ عَنْ خَلْقِ شَىْءٍ، وَلَا حِفْظُ شَىْءٍ عَنْ حِفْظِ شَىْءٍ، وَلَا یُساوِیهِ شَىْءٌ، وَلَا یَعْدِلُهُ شَىْءٌ، لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَىْءٌ، وَهُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ.
(8) منزّه است خدا آفریننده هر تنفّس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدا که آنچه را در زمین فرو می‌رود و آنچه را از آن بیرون می‌آید می‌داند و از آنچه از آسمان فرو می‌ریزد و آنچه در آن بالا می‌رود می‌داند و او را سرگرم نکند آنچه در زمین فرو می‌رود و از آن بیرون می‌آید، از آنچه از آسمان فرو می‌ریزد و آنچه در آن بالا می‌رود و او را سرگرم نسازد آنچه از آسمان نازل می‌شود و آنچه در آن بالا می‌رود و آنچه در زمین فرو می‌رود و از آن بیرون می‌آید و او را سرگرم نکند آگاهی به چیزی از آگاهی به چیز دیگر و او را سرگرم نکند آفریدن چیزی از آفریدن چیزی دیگر و نه نگهداری چیزی از نگهداری چیزی دیگر و چیزی برابر او نیست و چیزی همتای او نمی‌باشد، چیزی مانند او نیست و او شنوا و بیناست.
﴿۹﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِىَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّوْرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَایُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ فاطِرِ السَّمَاواتِ وَالْأَرْضِ ﴿جاعِلِ الْمَلائِکَهِ رُسُلاً أُولِى أَجْنِحَهٍ مَثْنىٰ وَثُلاثَ وَرُباعَ یَزِیدُ فِى الْخَلْقِ مَا یَشاءُ إِنَّ اللّٰهَ عَلَىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدِیرٌ، مَا یَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنّاسِ مِنْ رَحْمَهٍ فَلا مُمْسِکَ لَها وَمَا یُمْسِکْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ﴾.
(9) منزّه است خدای آفریننده هر تنفّس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدا شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدا آفریننده هر چیز، منزّه است خدا آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدا پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، منزّه است خدایی که «فرشتگان را که دارای بال های دوگانه و سه گانه و چهار گانه اند رسولانی [برای انجام امور تکوینی و تشریعی] قرار داد، آنچه بخواهد در آفرینش می افزاید، مسلّماً خداوند بر هر کاری تواناست؛ هر [نوع] رحمتی که خداوند برای مردم بفرستد کسی نمی تواند از [رسیدن] آن [به مردم] جلوگیری کند و هرچه را [از کسی] بازدارد بعد از او هیچ فرستنده ای برای آن نخواهد بود، فقط او توانای شکست ناپذیر است.»
﴿۱۰﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِىَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّوىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَىْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُرىٰ وَمَا لَایُرىٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِى ﴿یَعْلَمُ مَا فِى السَّماواتِ وَمَا فِى الْأَرْضِ مَا یَکُونُ مِنْ نَجْوىٰ ثَلاثَهٍ إِلّا هُوَ رابِعُهُمْ وَلَا خَمْسَهٍ إِلّا هُوَ سادِسُهُمْ وَلَا أَدْنىٰ مِنْ ذٰلِکَ وَلَا أَکْثَرَ إِلّا هُوَ مَعَهُمْ أَیْنَما کانُوا ثُمَّ یُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا یَوْمَ الْقِیامَهِ إِنَّ اللّٰهَ بِکُلِّ شَىْءٍ عَلِیمٌ﴾.
(10) منزّه است خدای آفریننده هر تنفّس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده‌ی هر چیز، منزّه است خدا آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدا که « آنچه را در آسمان ها و آنچه را در زمین است می داند، هیچ گفت‌وگوی محرمانه‌ای میان سه نفر نیست مگر آن‌که او چهارمی آنان است و نه میان پنج نفر مگر آن‌که او ششمی آنان است و نه کمتر از آن و نه بیشتر مگر آن‌که او هرجا که باشند با آنان است، سپس روز قیامت ایشان را به اعمالی که انجام داده‌اند آگاه می‌کند؛ زیرا خداوند به هرچیزی داناست‌.»
 است:
خواندن صلوات روزانه ماه رمضان

(إِنَّ اللَّهَ وَ مَلاَئِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً)

خدا و فرشتگانش بر رسول خاتم (ص) درود مى ‏فرستند اى اهل ایمان تمام بر او درود و تحیت کامل فرستید و تسلیم فرمان او باشید

❆❆❆

لَبَّیْکَ یَا رَبِّ وَ سَعْدَیْکَ وَ سُبْحَانَکَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ بَارِکْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

اى پروردگار من تو را اجابت کرده و از لطف و کرمت سعادت می طلبم و تو از هر نقص و آلایش خلق منزهى اى خدا بر محمد و آلش رحمت و برکت فرست

❆❆❆

کَمَا صَلَّیْتَ وَ بَارَکْتَ عَلَى إِبْرَاهِیمَ وَ آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ

چنانکه بر ابراهیم خلیل و آلش رحمت و برکت فرستادى زیرا تو ستوده صفات و بزرگوارى

❆❆❆
← صلوات ماه رمضان →

اللَّهُمَّ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ کَمَا رَحِمْتَ إِبْرَاهِیمَ وَ آلَ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ

اى خدا بر محمد و آلش ترحم فرما چنانکه بر ابراهیم و آلش ترحم فرمودى زیرا تو ستوده صفات و بزرگوارى

گفتن صد مرتبه: سُبْحانَ الضّآرِّ النّافِعِ
 سُبْحانَ الضّآرِّ النّافِعِ سُبْحانَ الْقاضی بالْحَقِّ سُبْحانَ الْعَلِی الاْعْلی سُبْحانَهُ وَبِحَمْدِهِ سُبْحانَهُ وَتَعالی
پس از هر نماز این دعاها خوانده شود:
یا عَلِی یا عَظیمُ یا غَفُورُ یا رحیمُ أنْتَ الرَّبُّ العظیمُ الَذی لیس کَمِثْلِهِ شَی ءٌ و هُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُ وَ هذا شَهْرٌ عَظَّمْتَهُ و کَرَّمْتَهُ و شَرَّفْتَهُ و فَضَّلْتَهُ عَلَی الشُّهُورِ و هُوَ الشَّهْرُ الَّذی فَرَضْتَ صِیامَهُ عَلَی و هُوَ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرانَ هُدی لِلنّاسِ و بَیناتٍ مِنَ الْهُدی و الْفُرْقانِ و جَعَلْتَ فیهِ لَیلَهَ الْقَدْرِ و جَعَلْتَها خَیرا من أَلْفِ شَهْرٍ فَیاذَ الْمَنِّ و لا یمَنُّ عَلَیکَ مُنَّ عَلَی بِفَکاکِ رَقَبَتی مِنَ النّارِ فیمَنْ تَمُنُّ عَلَیه وَ أَدْخِلْنی الْجَنَّه بِرَحْمتِکَ یا أرْحَم الرّاحِمِینَ

***

اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلی اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ، اَللَّهُمَّ اَغْنِ کُلَّ فَقیرٍ، اَللّهُمَّ اَشْبِعْ کُلَّ جائعٍ، اَللّهُمَّ اکْسُ کُلَّ عُرْیانٍ، اَللّهُمَّ اقْضِ دَینَ کُلِّ مَدینٍ، اَللّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ کُلِّ مَکْرُوبٍ، اَللّهُمَّ رُدَّ کُلَّ غَریبٍ، اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ، اَللّهُمَّ اَصْلِحْ کُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ الْمُسْلِمینَ، اَللّهُمَّ اشْفِ کُلَّ مَریضٍ، اَللّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنا بِغِناکَ، اَللّهُمَّ غَیرْ سُوءَ حالِنا بِحُسْنِ حالِکَ، اَللّهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّینَ، وَاَغْنِنا مِنَ الْفَقْرِ، اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ.

***

اَللّهُمَّ ارْزُقْنی حَجَّ بَیتِک الْحَرامِ فِی عامی هذا وَفی کلِّ عامٍ ما اَبْقَیتَنی فی یسْرٍ مِنْک وَعافِیهٍ، وَسَعَهِ رِزْقٍ، وَلا تُخْلِنی مِنْ تِلْک الْمواقِفِ الْکریمَهِ، وَالْمَشاهِدِ الشَّریفَهِ، وَزِیارَهِ قَبْرِ نَبِیک صَلَواتُک عَلَیهِ وَآلِهِ، وَفی جَمیعِ حَوائِجِ الدُّنْیا وَالاَْخِرَهِ فَکنْ لی، اَللّهُمَّ اِنّی اَساَلُک فیما تَقْضی وَتُقَدِّرُ مِنَ الاََمْرِ الَْمحْتُومِ فی لَیلَهِ الْقَدْرِ، مِنَ الْقَضاءِ الَّذی لا یرَدُّ وَلا یبَدَّلُ، اَنْ تَکتُبَنی مِنْ حُجّاجِ بَیتِک الْحَرامِ، الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ، الْمَشْکورِ سَعْیهُمْ، الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ، الْمُکفَّرِ عَنْهُمْ سَیئاتُهُمْ، واجْعَلْ فیما تَقْضی وَتُقَدِّرُ، اَنْ تُطیلَ عُمْری، وَتُوَسِّعَ عَلَی رِزْقی، وَتُؤدِّی عَنّی اَمانَتی وَدَینی آمینَ رَبَّ الْعالَمین.
هنگام افطار انجام شود

افطار با خرما

افطاری دادن و صدقه

هنگام افطار این دعاها را بخواند: اَللّهُمَّ لَک صُمْتُ وَعَلی رِزْقِک اَفْطَرْتُ وَعَلَیک تَوَکلْتُ.

بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ لَک صُمْنَا وَ عَلَی رِزْقِک أَفْطَرْنَا فَتَقَبَّلْ [فَتَقَبَّلْهُ] مِنَّا إِنَّک أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ

در هنگام خوردن لقمه اول بگوید: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ یا وَاسِعَ الْمَغْفِرَهِ اغْفِرْ لِی

خواندن دعای افتتاح
اَللَّهُمَّ إِنِّی أَفْتَتِحُ الثَّنَاءَ بِحَمْدِک وَ أَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوَابِ بِمَنِّک وَ أَیقَنْتُ أَنَّک أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ فِی مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَ الرَّحْمَهِ وَ أَشَدُّ الْمُعَاقِبِینَ فِی مَوْضِعِ النَّکالِ وَ النَّقِمَهِ وَ أَعْظَمُ الْمُتَجَبِّرِینَ فِی مَوْضِعِ الْکبْرِیاءِ وَ الْعَظَمَهِ اللَّهُمَّ أَذِنْتَ لِی فِی دُعَائِک وَ مَسْأَلَتِک فَاسْمَعْ یا سَمِیعُ مِدْحَتِی وَ أَجِبْ یا رَحِیمُ دَعْوَتِی وَ أَقِلْ یا غَفُورُ عَثْرَتِی فَکمْ یا إِلَهِی مِنْ کرْبَهٍ قَدْ فَرَّجْتَهَا وَ هُمُومٍ [غُمُومٍ] قَدْ کشَفْتَهَا وَ عَثْرَهٍ قَدْ أَقَلْتَهَا وَ رَحْمَهٍ قَدْ نَشَرْتَهَا وَ حَلْقَهِ بَلاءٍ قَدْ فَککتَهَا الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی لَمْ یتَّخِذْ صَاحِبَهً وَ لا وَلَدا وَ لَمْ یکنْ لَهُ شَرِیک فِی الْمُلْک وَ لَمْ یکنْ لَهُ وَلِی مِنَ الذُّلِّ وَ کبِّرْهُ تَکبِیرا.
خدایا، من با سپاس تو ستایش را آغاز می‌کنم و تویی که با کرمت به سوی درستی توجّه دهی، و یقین دارم که در جای عفو و رحمت مهربانترین مهربانانی. و در جایگاه مجازات و انتقام، سخت‌ترین کیفرکننده‌هایی، و در موضع بزرگ‌منشی و عظمت بزرگترین جبّاری، خدایا در خواندنت، و در درخواست از حضرتت به من اذن دادی، پس‌ای شنوا بشنو ستودنم را، و‌ ای مهربان اجابت کن دعایم را، و‌ ای آمرزنده بیامرز لغزشم را، ای خدای من چه بسیار سختی‌هایی که گره گشودی، و اندوه‌ها که برطرف کردی، و لغزشها که آمرزیدی، و رحمت که گستردی، و زنجیر بلا که باز کردی، سپاس خدای را که همسر و فرزندی برنگرفته، و در فرمانروایی شریکی برایش نیست، و سرپرستی از روی ناتوانی نداشته است، و او را بزرگ شمار بسیار بزرگ.
اَلْحَمْدُ لِلهِ بِجَمِیعِ مَحَامِدِهِ کلِّهَا عَلَی جَمِیعِ نِعَمِهِ کلِّهَا الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی لا مُضَادَّ لَهُ فِی مُلْکهِ وَ لا مُنَازِعَ لَهُ فِی أَمْرِهِ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی لا شَرِیک لَهُ فِی خَلْقِهِ وَ لا شَبِیهَ [شِبْهَ] لَهُ فِی عَظَمَتِهِ الْحَمْدُ لِلهِ الْفَاشِی فِی الْخَلْقِ أَمْرُهُ وَ حَمْدُهُ الظَّاهِرِ بِالْکرَمِ مَجْدُهُ الْبَاسِطِ بِالْجُودِ یدَهُ الَّذِی لا تَنْقُصُ خَزَائِنُهُ وَ لا تَزِیدُهُ [یزِیدُهُ] کثْرَهُ الْعَطَاءِ إِلا جُودا وَ کرَما إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الْوَهَّابُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک قَلِیلا مِنْ کثِیرٍ مَعَ حَاجَهٍ بی‌إِلَیهِ عَظِیمَهٍ وَ غِنَاک عَنْهُ قَدِیمٌ وَ هُوَ عِنْدِی کثِیرٌ وَ هُوَ عَلَیک سَهْلٌ یسِیرٌ.
سپاس خدای را با همه ستودنی‌هایش، بر تمام نعمت‌هایش، سپاس خدای را که در فرمانروایی رقیبی ندارد، و برای او در کارش نزاع کننده‌ای نیست، سپاس خدای را که در آفرینش شریکی ندارد، و در بزرگی شبیهی برای او نیست. سپاس خدای را که فرمان و سپاسش در آفریدگان جاری است و بزرگواری‌اش با کرمش آشکار است، و دست لطفش به سخاوت گشوده، خدایی گنجینه‌هایش نقصان نپذیرد، و بخشش بسیارش جز جود و کرم بر او نیفزاید، همانا او عزیز و بسیار بخشنده است، خدایا اندک از بسیار از تو درخواست می‌کنم، با نیاز شدیدی که مرا به آن است، و بی‌نیازی تو از آن دیرینه است، و آن اندک نزد من بسیار است، و برای تو هموار و آسان.
اَللَّهُمَّ إِنَّ عَفْوَک عَنْ ذَنْبِی وَ تَجَاوُزَک عَنْ خَطِیئَتِی وَ صَفْحَک عَنْ ظُلْمِی وَ سَتْرَک عَلَی [عَنْ] قَبِیحِ عَمَلِی وَ حِلْمَک عَنْ کثِیرِ [کبِیرِ] جُرْمِی عِنْدَ مَا کانَ مِنْ خَطَای [خَطَئِی] وَ عَمْدِی أَطْمَعَنِی فِی أَنْ أَسْأَلَک مَا لا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْک الَّذِی رَزَقْتَنِی مِنْ رَحْمَتِک وَ أَرَیتَنِی مِنْ قُدْرَتِک وَ عَرَّفْتَنِی مِنْ إِجَابَتِک فَصِرْتُ أَدْعُوک آمِنا وَ أَسْأَلُک مُسْتَأْنِسا لا خَائِفا وَ لا وَجِلا مُدِلا عَلَیک فِیمَا قَصَدْتُ فِیهِ [بِهِ] إِلَیک فَإِنْ أَبْطَأَ عَنِّی [عَلَی] عَتَبْتُ بِجَهْلِی عَلَیک وَ لَعَلَّ الَّذِی أَبْطَأَ عَنِّی هُوَ خَیرٌ لِی لِعِلْمِک بِعَاقِبَهِ الْأُمُورِ فَلَمْ أَرَ مَوْلًی [مُؤَمَّلا] کرِیما أَصْبَرَ عَلَی عَبْدٍ لَئِیمٍ مِنْک عَلَی یا رَبِّ إِنَّک تَدْعُونِی فَأُوَلِّی عَنْک وَ تَتَحَبَّبُ إِلَی فَأَتَبَغَّضُ إِلَیک وَ تَتَوَدَّدُ إِلَی فَلا أَقْبَلُ مِنْک کأَنَّ لِی التَّطَوُّلَ عَلَیک،
خدایا بخششت از گناهم، و گذشتت از خطایم، و چشم‌پوشی‌ات از تجاوزم، و پرده‌افکنی‌ات بر کردار زشتم، و بردباری‌ات از فراوانی جرمم از آنچه که از خطا و گناه عمدی‌ام بود مرا به طمع انداخت، که از درگاهت چیزی را که شایسته آن از سوی تو نیستم درخواست کنم، آنچه که از رحمتت نصیبم نمودی و از قدرتت نشانم دادی، و از اجابتت به من شناساندی، پس بر آن شدم که با اطمینان بخوانمت، و با انس و میل بدون ترس و هراس از تو درخواست می‌کنم، و در انچه به خاطر آن قصد پیشگاه تو نمودم از تو ناز جویم، اگر برآورده شدن حاجتم تأخیر افتاد، از روی نادانی بر تو عتاب ورزیدم، با آنکه شاید به تأخیر افتادن روا شدن حاجتم برایم بهتر باشد، چه تو به سرانجام امور آگاهی، پس هیچ مولای کریمی را بر بنده پستی، شکیباتر از تو بر خود ندیدم، ای پروردگار من، تو مرا می‌خوانی، و من از تو روی می‌گردانم، و با من دوستی می‌ورزی و من با تو دشمنی می‌کنم، به من محبّت می‌نمای و از تو نمی‌پذیرم، گویا مرا بر تو منّت است،
فَلَمْ [ثُمَّ لَمْ] یمْنَعْک ذَلِک مِنَ الرَّحْمَهِ لِی وَ الْإِحْسَانِ إِلَی وَ التَّفَضُّلِ عَلَی بِجُودِک وَ کرَمِک فَارْحَمْ عَبْدَک الْجَاهِلَ وَ جُدْ عَلَیهِ بِفَضْلِ إِحْسَانِک إِنَّک جَوَادٌ کرِیمٌ الْحَمْدُ لِلهِ مَالِک الْمُلْک مُجْرِی الْفُلْک مُسَخِّرِ الرِّیاحِ فَالِقِ الْإِصْبَاحِ دَیانِ الدِّینِ رَبِّ الْعَالَمِینَ الْحَمْدُ لِلهِ عَلَی حِلْمِهِ بَعْدَ عِلْمِهِ وَ الْحَمْدُ لِلهِ عَلَی عَفْوِهِ بَعْدَ قُدْرَتِهِ وَ الْحَمْدُ لِلهِ عَلَی طُولِ أَنَاتِهِ فِی غَضَبِهِ وَ هُوَ قَادِرٌ [الْقَادِرُ] عَلَی مَا یرِیدُ الْحَمْدُ لِلهِ خَالِقِ الْخَلْقِ بَاسِطِ الرِّزْقِ فَالِقِ الْإِصْبَاحِ ذِی الْجَلالِ وَ الْإِکرَامِ وَ الْفَضْلِ [وَ التَّفَضُّلِ] وَ الْإِنْعَامِ [الْإِحْسَانِ] الَّذِی بَعُدَ فَلا یرَی وَ قَرُبَ فَشَهِدَ النَّجْوَی تَبَارَک وَ تَعَالَی الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی لَیسَ لَهُ مُنَازِعٌ یعَادِلُهُ وَ لا شَبِیهٌ یشَاکلُهُ وَ لا ظَهِیرٌ یعَاضِدُهُ قَهَرَ بِعِزَّتِهِ الْأَعِزَّاءَ وَ تَوَاضَعَ لِعَظَمَتِهِ الْعُظَمَاءُ فَبَلَغَ بِقُدْرَتِهِ مَا یشَاءُ.
و با همه این‌ها چیزی تو را باز نمی‌دارد از رحمت و احسان بر من، و تفضّل به جود و کرمت بر این بنده، بر بنده نادانت رحم کن، و با فزونی احسانت بر او جود آور، زیرا تو بخشنده کریمی، سپاس خدای را خدای مالک سلطنت، روان‌کننده کشتی، تسخیرکننده بادها، شکافنده سپیده، حکم‌فرمای روز جزاء پروردگار جهانیان. سپاس خدای را بر بردباری‌اش پس از دانشش به نافرمانی بنده، و سپاس خدای را بر عفوش پس از قدرتش بر عقاب، و سپاس خدای را بر طول بردباری‌اش در وقت خشم، و حال آن‌که او بر آن‌چه بخواهد تواناست. سپاس خدای را که آفریننده آفریدگان، گسترنده روزی، شکافنده سپیده، دارای عظمت و بزرگواری و احسان و نعمت‌بخشی است. خدایی که از دیدگان دور است پس دیده نمی‌شود، و به جان‌ها نزدیک است پس شاهد گفتگوهای پنهان است، فرخنده و برتر است. سپاس خدای را که ستیزه‌جویی ندارد تا با او برابری نماید، و شبیهی ندارد که هم شکل او باشد، و پشتیبانی ندارد که او را یاری کند، با عزّتش همه عزیزان را مقهور ساخته و در برابر عظمتش بزرگان فروتن گشته‌اند، پس با قدرتش به هرچه خواهد رسد،
اَلْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی یجِیبُنِی حِینَ أُنَادِیهِ وَ یسْتُرُ عَلَی کلَّ عَوْرَهٍ وَ أَنَا أَعْصِیهِ وَ یعَظِّمُ النِّعْمَهَ عَلَی فَلا أُجَازِیهِ فَکمْ مِنْ مَوْهِبَهٍ هَنِیئَهٍ قَدْ أَعْطَانِی وَ عَظِیمَهٍ مَخُوفَهٍ قَدْ کفَانِی وَ بَهْجَهٍ مُونِقَهٍ قَدْ أَرَانِی فَأُثْنِی عَلَیهِ حَامِدا وَ أَذْکرُهُ مُسَبِّحا الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی لا یهْتَک حِجَابُهُ وَ لا یغْلَقُ بَابُهُ وَ لا یرَدُّ سَائِلُهُ وَ لا یخَیبُ [یخِیبُ] آمِلُهُ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی یؤْمِنُ الْخَائِفِینَ وَ ینَجِّی [ینْجِی] الصَّالِحِینَ [الصَّادِقِینَ] وَ یرْفَعُ الْمُسْتَضْعَفِینَ وَ یضَعُ الْمُسْتَکبِرِینَ وَ یهْلِک مُلُوکا وَ یسْتَخْلِفُ آخَرِینَ وَ الْحَمْدُ لِلهِ قَاصِمِ الْجَبَّارِینَ مُبِیرِ الظَّالِمِینَ مُدْرِک الْهَارِبِینَ نَکالِ الظَّالِمِینَ صَرِیخِ الْمُسْتَصْرِخِینَ مَوْضِعِ حَاجَاتِ الطَّالِبِینَ مُعْتَمَدِ الْمُؤْمِنِینَ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی مِنْ خَشْیتِهِ تَرْعَدُ السَّمَاءُ وَ سُکانُهَا وَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ عُمَّارُهَا وَ تَمُوجُ الْبِحَارُ وَ مَنْ یسْبَحُ فِی غَمَرَاتِهَا.
سپاس خدای را که اجابتم می‌کند آنگاه که صدایش می‌زنم، و هر زشتی را بر من می‌پوشاند و من از او نافرمانی می‌کنم، و او نعمتش را بر من بزرگ می‌گرداند، پس من او را شکر نمی‌کنم، چه بسیار موهبت‌های گوارایی که به من عطا فرمود، و حوادث وحشتناکی که مرا از آسیب آن‌ها کفایت نمود، و چه بسیار خرّمی دلنشینی که به من نمایاند، او را سپاس‌گویان ستایش می‌کنم، و تسبیح‌گویان یادش می‌کنم، سپاس خدای را که پرده‌اش دریده نگردد، و در رحمتش بسته نشود، و پرسنده‌اش ردّ نگردد، و آرزومندش نومید نشود. سپاس خدای را که هراسندگان را ایمنی بخشد، و شایستگان را نجات دهد، و ناتوان شمردگان را به رفعت رساند، و متکبّران را به خاک اندازد و پادشاهانی را نابود نماید، و دیگران را جانشین آنان سازد، سپاس خدای را که درهم شکننده گردنکشان، نابودکننده ستمکاران، دریابنده گریختگان، کیفردهنده ستمگران، فریادرس دادجویان، حاجت‌بخش خواهندگان، تکیه‌گاه مؤمنان است. سپاس خدای را که از خشیتش آسمان و ساکنانش غرّش کنند، و زمین و آباد کنندگانش بلرزند، و دریاها و هرکه در اعماقش شناور است موج زنند.
اَلْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی هَدَانَا لِهَذَا وَ مَا کنَّا لِنَهْتَدِی لَوْ لا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی یخْلُقُ وَ لَمْ یخْلَقْ وَ یرْزُقُ وَ لا یرْزَقُ وَ یطْعِمُ وَ لا یطْعَمُ وَ یمِیتُ الْأَحْیاءَ وَ یحْیی الْمَوْتَی وَ هُوَ حَی لا یمُوتُ بِیدِهِ الْخَیرُ وَ هُوَ عَلَی کلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِک وَ رَسُولِک وَ أَمِینِک وَ صَفِیک وَ حَبِیبِک وَ خِیرَتِک [خَلِیلِک] مِنْ خَلْقِک وَ حَافِظِ سِرِّک وَ مُبَلِّغِ رِسَالاتِک أَفْضَلَ وَ أَحْسَنَ وَ أَجْمَلَ وَ أَکمَلَ وَ أَزْکی وَ أَنْمَی وَ أَطْیبَ وَ أَطْهَرَ وَ أَسْنَی وَ أَکثَرَ [أَکبَرَ] مَا صَلَّیتَ وَ بَارَکتَ وَ تَرَحَّمْتَ وَ تَحَنَّنْتَ وَ سَلَّمْتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ عِبَادِک [خَلْقِک] وَ أَنْبِیائِک وَ رُسُلِک وَ صِفْوَتِک وَ أَهْلِ الْکرَامَهِ عَلَیک مِنْ خَلْقِک اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَی عَلِی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ وَصِی رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ،
سپاس خدای را که ما را به شناخت خویش هدایت فرمود و اگر خدا ما را هدایت نکرده بود، هرگز هدایت نمی‌شدیم. سپاس خدای را که می‌آفریند و خود آفریده نشده، و روزی می‌دهد،و خود روزی داده نمی‌شود و می‌خوراند و خود خورانده نمی‌شود و زنده‌ها را می‌میراند، و مردگان را زنده می‌کند، و اوست زنده‌ای که هرگز نمی‌میرد، خیر تنها به دست اوست، و او بر هر چیز تواناست. خدایا درود فرست بر محمّد بنده و فرستاده‌ات و امین و یار صمیمی و محبوب، و برگزیده‌ات و حافظ راز و رساننده پیامهایت، درودی برترین و بهترین و زیباترین و کاملترین و پاکیزه‌ترین و پر نماترین و دلپسندترین و پاکترین و بلندترین و بیشترین درودی که فرستادی و برکت دادی و ترحم نمودی و مهر ورزیدی، و سلام دادی بر یکی از بندگان و پیامبران و رسولان و برگزیدگان و اهل کرامت از خلقت. خدایا درود فرست بر علی امیر المؤمنان، و جانشین فرستاده پروردگار جهانیان،
عَبْدِک وَ وَلِیک وَ أَخِی رَسُولِک وَ حُجَّتِک عَلَی خَلْقِک وَ آیتِک الْکبْرَی وَ النَّبَإِ الْعَظِیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدِّیقَهِ الطَّاهِرَهِ فَاطِمَهَ [الزَّهْرَاءِ] سَیدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَ صَلِّ عَلَی سِبْطَی الرَّحْمَهِ وَ إِمَامَی الْهُدَی الْحَسَنِ وَ الْحُسَینِ سَیدَی شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ وَ صَلِّ عَلَی أَئِمَّهِ الْمُسْلِمِینَ عَلِی بْنِ الْحُسَینِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِی بْنِ مُوسَی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِی بْنِ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَ الْخَلَفِ الْهَادِی الْمَهْدِی حُجَجِک عَلَی عِبَادِک وَ أُمَنَائِک فِی بِلادِک صَلاهً کثِیرَهً دَائِمَهً اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَی وَلِی أَمْرِک الْقَائِمِ الْمُؤَمَّلِ وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ وَ حُفَّهُ [وَ احْفُفْهُ] بِمَلائِکتِک الْمُقَرَّبِینَ وَ أَیدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ یا رَبَّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ الدَّاعِی إِلَی کتَابِک وَ الْقَائِمَ بِدِینِک اسْتَخْلِفْهُ فِی الْأَرْضِ کمَا اسْتَخْلَفْتَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِ مَکنْ لَهُ دِینَهُ الَّذِی ارْتَضَیتَهُ لَهُ أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْنا یعْبُدُک لا یشْرِک بِک شَیئا.
بنده و ولیت و برادر رسولت، و حجّتت بر بندگان، و نشانه بزرگترت، و خبر عظیم، و درود فرست بر صدیقه طاهره فاطمه زهرا سرور زنان جهانیان، و درود فرست بر دو فرزندزاده پیامبر رحمت، و دو پیشوای هدایت، حسن و حسین، دو سرور جوانان اهل بهشت، و درود فرست بر امامان مسلمانان، علی بن الحسین و محمّد بن علی، و جعفر بن محمّد، و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمّد بن علی و علی بن محمّد، و حسن بن علی، و یادگار شایسته هدایتگر حضرت مهدی، حجّت‌های تو بر بندگان، و امین‌های تو در سرزمین‌هایت، درودی بسیار و همیشگی. خدایا درود فرست بر ولی امرت، آن قائم آرزو شده، و دادگستر مورد انتظار، واو را در حمایت فرشتگان مقرّبت قرار ده، و به روح القدس تأییدش کن‌ای پروردگار جهانیان. خدایا او را دعوت‌کننده به کتابت، و قیام‌کننده به آئینت قرار ده، او را جانشین خود روی زمین گردان، چنانکه پاکان پیش از او را جانشین خویش قرار دادی، دینی را که برایش پسندیده‌ای به دست او پابرجا بدار، و ترسش را به امنیت بازگردان، تا با اخلاص کامل تو را بپرستد.
اَللَّهُمَّ أَعِزَّهُ وَ أَعْزِزْ بِهِ وَ انْصُرْهُ وَ انْتَصِرْ بِهِ وَ انْصُرْهُ نَصْرا عَزِیزا وَ افْتَحْ لَهُ فَتْحا یسِیرا وَ اجْعَلْ لَهُ مِنْ لَدُنْک سُلْطَانا نَصِیرا اللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِینَک وَ سُنَّهَ نَبِیک حَتَّی لا یسْتَخْفِی بِشَیءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخَافَهَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ اللَّهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَیک فِی دَوْلَهٍ کرِیمَهٍ تُعِزُّ بِهَا الْإِسْلامَ وَ أَهْلَهُ وَ تُذِلُّ بِهَا النِّفَاقَ وَ أَهْلَهُ وَ تَجْعَلُنَا فِیهَا مِنَ الدُّعَاهِ إِلَی طَاعَتِک وَ الْقَادَهِ إِلَی سَبِیلِک وَ تَرْزُقُنَا بِهَا کرَامَهَ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ.
خدایا عزیزش بدار، و به دیگران توسط او عزّت بده و یاری‌اش کن. و به دیگران از سوی او یاری ده یاری‌اش ده؛ یاری پیروزمندانه و بر پیروزیش با پیروزی آسان، و از پیش خود برای او سلطنتی پیروزی آفرین قرار ده. خدایا به وسیله او دینت و روش پیامبرت را آشکار کن، تا چیزی از حق، از ترس احدی از مردم پنهان نماند. خدایا به سوی تو مشتاقیم برای یافتن دولت کریمه‌ای که اسلام و اهلش را به آن عزیز گردانی، و نفاق و اهلش را به وسیله آن خوار سازی، و ما را در آن دولت از دعوت‌کنندگان به سوی طاعتت، و رهبران به سوی راهت قرار دهی، و کرامت دنیا و آخرت را از برکت آن روزیمان فرمایی.
اَللَّهُمَّ مَا عَرَّفْتَنَا مِنَ الْحَقِّ فَحَمِّلْنَاهُ وَ مَا قَصُرْنَا عَنْهُ فَبَلِّغْنَاهُ اللَّهُمَّ الْمُمْ بِهِ شَعَثَنَا وَ اشْعَبْ بِهِ صَدْعَنَا وَ ارْتُقْ بِهِ فَتْقَنَا وَ کثِّرْ بِهِ قِلَّتَنَا وَ أَعْزِزْ [أَعِزَّ] بِهِ ذِلَّتَنَا وَ أَغْنِ بِهِ عَائِلَنَا وَ اقْضِ بِهِ عَنْ مُغْرَمِنَا [مَغْرَمِنَا] وَ اجْبُرْ بِهِ فَقْرَنَا وَ سُدَّ بِهِ خَلَّتَنَا وَ یسِّرْ بِهِ عُسْرَنَا وَ بَیضْ بِهِ وُجُوهَنَا وَ فُک بِهِ أَسْرَنَا وَ أَنْجِحْ بِهِ طَلِبَتَنَا وَ أَنْجِزْ بِهِ مَوَاعِیدَنَا وَ اسْتَجِبْ بِهِ دَعْوَتَنَا وَ أَعْطِنَا بِهِ سُؤْلَنَا وَ بَلِّغْنَا بِهِ مِنَ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ آمَالَنَا وَ أَعْطِنَا بِهِ فَوْقَ رَغْبَتِنَا یا خَیرَ الْمَسْئُولِینَ وَ أَوْسَعَ الْمُعْطِینَ اشْفِ بِهِ صُدُورَنَا وَ أَذْهِبْ بِهِ غَیظَ قُلُوبِنَا وَ اهْدِنَا بِهِ لِمَا اخْتُلِفَ فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِک إِنَّک تَهْدِی مَنْ تَشَاءُ إِلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ وَ انْصُرْنَا بِهِ عَلَی عَدُوِّک وَ عَدُوِّنَا إِلَهَ الْحَقِّ [الْخَلْقِ] آمِینَ اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْکو إِلَیک فَقْدَ نَبِینَا صَلَوَاتُک عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ غَیبَهَ وَلِینَا [إِمَامِنَا] وَ کثْرَهَ عَدُوِّنَا وَ قِلَّهَ عَدَدِنَا،
خدایا آنچه از حق به ما شناساندی تاب تحملش را نیز عنایت کن، و آنچه را در رسیدن به آن کوتاهی کردیم، ما را به آن برسان، خدایا پریشانی ما را به یاری او جمع کن، و پراکندگی ما را به او وحدت بخش، و گسیختگی ما را با او پیوند ده، و اندک ما را به او زیاد فرما، و ذلّت ما را به او عزّت ده و تنگدستی ما را به او توانگری بخش، و بدهی ما را از برکت او ادا کن، و فقر ما را به مدد او جبران فرما، و جدایی و دودستگی ما را به او برطرف کن، و دشواری کار ما را به او آسان گردان، و روری ما را به دیدار او سپید کن، و اسیران ما را به یاری او آزاد گردان، و درخواست‌های ما را به لطف او برآور، و وعده‌های ما را به ظهور او تحقق بخش و دعایمان را به کمک او اجابت کن، و خواسته‌هایمان را به حق او عطا فرما، و ما را به یاری او به آروزهای دنیا و آخرتمان برسان، و لطف به او بالاتر از آرزویمان به ما اعطا کن، ای بهترین خواسته‌شدگان، و گشاده‌دستترین بخشندگان، سینه‌های ما را به او شفا بخش، و کینه دلهایمان را به او برطرف کن، و ما را به مدد او به حقیقت آن‌چه که در آن اختلاف افتاده از حق به اذن خود راهنمایی فرما، همانا تو هرکه را بخواهی به راه راست هدایت می‌کنی، و به وسیله او ما را بر دشمنان خود و دشمنان خویش یاری ده، ای معبود حق آمین. خدایا از نبود پیامبران که درودهای تو بر او و خاندانش و از ناپیدایی مولایمان، و بسیاری دشمنانمان و کمی نفراتمان،
وَ شِدَّهَ الْفِتَنِ بِنَا وَ تَظَاهُرَ الزَّمَانِ عَلَینَا فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ [آلِ مُحَمَّدٍ] وَ أَعِنَّا عَلَی ذَلِک بِفَتْحٍ مِنْک تُعَجِّلُهُ وَ بِضُرٍّ تَکشِفُهُ وَ نَصْرٍ تُعِزُّهُ وَ سُلْطَانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ وَ رَحْمَهٍ مِنْک تُجَلِّلُنَاهَا وَ عَافِیهٍ مِنْک تُلْبِسُنَاهَا بِرَحْمَتِک یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
و سختی فتنه‌ها به سویمان، و از جریان زمان بر زیانمان به درگاه تو شکوه می‌آوریم، بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در برابر این همه یاری فرما به گشایشی از جانب خویش که زود برسانی، و بدحالی که برطرف کنی، و پیروزی با عزّت برایمان قرار دهی، و سلطنت حقی که آشکارش فرمایی، و به رحمتی که از سویت ما را فرا گیرد، و به سلامتی کاملی که از جانبت ما را بپوشاند، ای مهربانترین مهربانان.
خواندن صد مرتبه سوره دخان در هر شب
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
﴿حم ١﴾
﴿به نام خداوند رحمتگر مهربان. حاء میم ١﴾
﴿وَالْکِتَابِ الْمُبِینِ ٢﴾
﴿سوگند به کتاب روشنگر ٢﴾
﴿إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِی لَیْلَهٍ مُبَارَکَهٍ إِنَّا کُنَّا مُنْذِرِینَ ٣﴾
﴿[که] ما آن را در شبی فرخنده نازل کردیم [زیرا] که ما هشداردهنده بودیم ٣﴾
﴿فِیهَا یُفْرَقُ کُلُّ أَمْرٍ حَکِیمٍ ۴﴾
﴿در آن [شب] هر [گونه] کاری [به نحوی] استوار فیصله می‌یابد ۴﴾
﴿أَمْرًا مِنْ عِنْدِنَا إِنَّا کُنَّا مُرْسِلِینَ ۵﴾
﴿[این] کاری است [که] از جانب ما [صورت می‌گیرد] ما فرستنده [پیامبران] بودیم ۵﴾
﴿رَحْمَهً مِنْ رَبِّکَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ۶﴾
﴿[و این] رحمتی از پروردگار توست که او شنوای داناست ۶﴾
﴿رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا إِنْ کُنْتُمْ مُوقِنِینَ ٧﴾
﴿پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است اگر یقین دارید ٧﴾
﴿لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ یُحْیِی وَیُمِیتُ رَبُّکُمْ وَرَبُّ آبَائِکُمُ الْأَوَّلِینَ ٨﴾
﴿خدایی جز او نیست او زندگی می‌بخشد و می‌می‌راند پروردگار شما و پروردگار پدران شماست ٨﴾
﴿بَلْ هُمْ فِی شَکٍّ یَلْعَبُونَ ٩﴾
﴿ولی نه آنها به شک و شبهه خویش سرگرمند ٩﴾
﴿فَارْتَقِبْ یَوْمَ تَأْتِی السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِینٍ ١٠﴾
﴿پس در انتظار روزی باش که آسمان دودی نمایان برمی‌آورد ١٠﴾
﴿یَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِیمٌ ١١﴾
﴿که مردم را فرو می‌گیرد این است عذاب پر درد ١١﴾
﴿رَبَّنَا اکْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ١٢﴾
﴿[می‌گویند] پروردگارا این عذاب را از ما دفع کن که ما ایمان داریم ١٢﴾
﴿أَنَّى لَهُمُ الذِّکْرَى وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِینٌ ١٣﴾
﴿آنان را کجا [جای] پند[گرفتن] باشد و حال آنکه به یقین برای آنان پیامبری روشنگر آمده است ١٣﴾
﴿ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ ١۴﴾
﴿پس از او روی برتافتند و گفتند تعلیم‌یافته‌ای دیوانه است ١۴﴾
﴿إِنَّا کَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِیلًا إِنَّکُمْ عَائِدُونَ ١۵﴾
﴿ما این عذاب را اندکی از شما برمی‌داریم [ولی شما] در حقیقت باز از سر می‌گیرید ١۵﴾
﴿یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَهَ الْکُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ ١۶﴾
﴿روزی که دست به حمله می‌زنیم همان حمله بزرگ [آنگاه] ما انتقام‌کشنده‌ایم ١۶﴾
﴿وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ کَرِیمٌ ١٧﴾
﴿و به یقین پیش از آنان قوم فرعون را بیازمودیم و پیامبری بزرگوار برایشان آمد ١٧﴾
﴿أَنْ أَدُّوا إِلَیَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّی لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ ١٨﴾
﴿که [به آنان گفت] بندگان خدا را به من بسپارید زیرا که من شما را فرستاده‌ای امینم ١٨﴾
﴿وَأَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّی آتِیکُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِینٍ ١٩﴾
﴿و بر خدا برتری مجویید که من برای شما حجتی آشکار آورده‌ام ١٩﴾
﴿وَإِنِّی عُذْتُ بِرَبِّی وَرَبِّکُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ٢٠﴾
﴿و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم از اینکه مرا سنگباران کنید ٢٠﴾
﴿وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِی فَاعْتَزِلُونِ ٢١﴾
﴿و اگر به من ایمان نمی‌آورید پس از من کناره گیرید ٢١﴾
﴿فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ ٢٢﴾
﴿پس پروردگار خود را خواند که اینها مردمی گناهکارند ٢٢﴾
﴿فَأَسْرِ بِعِبَادِی لَیْلًا إِنَّکُمْ مُتَّبَعُونَ ٢٣﴾
﴿[فرمود] بندگانم را شبانه ببر زیرا شما مورد تعقیب واقع خواهید شد ٢٣﴾
﴿وَاتْرُکِ الْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ ٢۴﴾
﴿و دریا را هنگامی که آرام است پشت‌سر بگذار که آنان سپاهی غرق‌شدنی‌اند ٢۴﴾
﴿کَمْ تَرَکُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ٢۵﴾
﴿[وه] چه باغها و چشمه‌سارانی [که آنها بعد از خود] بر جای نهادند ٢۵﴾
﴿وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ کَرِیمٍ ٢۶﴾
﴿و کشتزارها و جایگاه‌های نیکو ٢۶﴾
﴿وَنَعْمَهٍ کَانُوا فِیهَا فَاکِهِینَ ٢٧﴾
﴿و نعمتی که از آن برخوردار بودند ٢٧﴾
﴿کَذَلِکَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِینَ ٢٨﴾
﴿[آری] این چنین [بود] و آنها را به مردمی دیگر میراث دادیم ٢٨﴾
﴿فَمَا بَکَتْ عَلَیْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا کَانُوا مُنْظَرِینَ ٢٩﴾
﴿و آسمان و زمین بر آنان زاری نکردند و مهلت نیافتند ٢٩﴾
﴿وَلَقَدْ نَجَّیْنَا بَنِی إِسْرَائِیلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِینِ ٣٠﴾
﴿و به راستی فرزندان اسرائیل را از عذاب خفت‌آور رهانیدیم ٣٠﴾
﴿مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ کَانَ عَالِیًا مِنَ الْمُسْرِفِینَ ٣١﴾
﴿از [دست] فرعون که متکبری از افراطکاران بود ٣١﴾
﴿وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ٣٢﴾
﴿و قطعاً آنان را دانسته بر مردم جهان ترجیح دادیم ٣٢﴾
﴿وَآتَیْنَاهُمْ مِنَ الْآیَاتِ مَا فِیهِ بَلَاءٌ مُبِینٌ ٣٣﴾
﴿و از نشانه‌ها [ی الهی] آنچه را که در آن آزمایشی آشکار بود بدیشان دادیم ٣٣﴾
﴿إِنَّ هَؤُلَاءِ لَیَقُولُونَ ٣۴﴾
﴿هر آینه این [کافران] می‌گویند ٣۴﴾
﴿إِنْ هِیَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِینَ ٣۵﴾
﴿جز مرگ نخستین دیگر [واقعه‌ای] نیست و ما زنده‌شدنی نیستیم ٣۵﴾
﴿فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ٣۶﴾
﴿اگر راست می‌گویید پس پدران ما را [باز] آورید ٣۶﴾
﴿أَهُمْ خَیْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلَکْنَاهُمْ إِنَّهُمْ کَانُوا مُجْرِمِینَ ٣٧﴾
﴿آیا ایشان بهترند یا قوم تبع و کسانی که پیش از آنها بودند آنها را هلاک کردیم زیرا که گنهکار بودند ٣٧﴾
﴿وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا لَاعِبِینَ ٣٨﴾
﴿و آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است به بازی نیافریده‌ایم ٣٨﴾
﴿مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ ٣٩﴾
﴿آنها را جز به حق نیافریده‌ایم لیکن بیشترشان نمی‌دانند ٣٩﴾
﴿إِنَّ یَوْمَ الْفَصْلِ مِیقَاتُهُمْ أَجْمَعِینَ ۴٠﴾
﴿در حقیقت روز جداسازی موعد همه آنهاست ۴٠﴾
﴿یَوْمَ لَا یُغْنِی مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَیْئًا وَلَا هُمْ یُنْصَرُونَ ۴١﴾
﴿همان روزی که هیچ دوستی از هیچ دوستی نمی‌تواند حمایتی کند و آنان یاری نمی‌شوند ۴١﴾
﴿إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ۴٢﴾
﴿مگر کسی را که خدا رحمت کرده است زیرا که اوست همان ارجمند مهربان ۴٢﴾
﴿إِنَّ شَجَرَهَ الزَّقُّومِ ۴٣﴾
﴿آری درخت زقوم ۴٣﴾
﴿طَعَامُ الْأَثِیمِ ۴۴﴾
﴿خوراک گناه پیشه است ۴۴﴾
﴿کَالْمُهْلِ یَغْلِی فِی الْبُطُونِ ۴۵﴾
﴿چون مس گداخته در شکمها می‌گدازد ۴۵﴾
﴿کَغَلْیِ الْحَمِیمِ ۴۶﴾
﴿همانند جوشش آب جوشان ۴۶﴾
﴿خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاءِ الْجَحِیمِ ۴٧﴾
﴿او را بگیرید و به میان دوزخش بکشانید ۴٧﴾
﴿ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِیمِ ۴٨﴾
﴿آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید ۴٨﴾
﴿ذُقْ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْکَرِیمُ ۴٩﴾
﴿بچش که تو همان ارجمند بزرگواری ۴٩﴾
﴿إِنَّ هَذَا مَا کُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ ۵٠﴾
﴿این است همان چیزی که دربارهٔ آن تردید می‌کردید ۵٠﴾
﴿إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی مَقَامٍ أَمِینٍ ۵١﴾
﴿به راستی پرهیزگاران در جایگاهی آسوده [اند] ۵١﴾
﴿فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ۵٢﴾
﴿در بوستان‌ها و کنار چشمه سارها ۵٢﴾
﴿یَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِینَ ۵٣﴾
﴿پرنیان نازک و دیبای ستبر می‌پوشند [و] برابر هم نشسته‌اند ۵٣﴾
﴿کَذَلِکَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِینٍ ۵۴﴾
﴿[آری] چنین [خواهد بود] و آنها را با حوریان درشت‌چشم همسر می‌گردانیم ۵۴﴾
﴿یَدْعُونَ فِیهَا بِکُلِّ فَاکِهَهٍ آمِنِینَ ۵۵﴾
﴿در آنجا هر میوه‌ای را [که بخواهند] آسوده‌خاطر می‌طلبند ۵۵﴾
﴿لَا یَذُوقُونَ فِیهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَهَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِیمِ ۵۶﴾
﴿در آنجا جز مرگ نخستین مرگ نخواهند چشید و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه می‌دارد ۵۶﴾
﴿فَضْلًا مِنْ رَبِّکَ ذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ۵٧﴾
﴿[این] بخششی است از جانب پروردگار تو این است همان کامیابی بزرگ ۵٧﴾
﴿فَإِنَّمَا یَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِکَ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ ۵٨﴾
﴿در حقیقت [قرآن] را بر زبان تو آسان گردانیدیم امید که پند پذیرند ۵٨﴾
﴿فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ ۵٩﴾
﴿پس مراقب باش زیرا که آنان هم مراقبند ۵٩﴾
در هر شب دو رکعت نماز بخواند
در هر رکعت حمد و توحید سه مرتبه و چون سلام داد بگوید: سُبْحانَ مَنْ هُوَ حَفیظٌ لا یغْفُلُ سُبحانَ مَنْ هُوَ رَحیمٌ لا یعْجَلُ سُبْحانَ مَنْ هُوَ قاَّئِمٌ لا یسْهُو سُبْحانَ مَنْ هُوَ دائِمٌ لا یلْهُو سُبْحانَک سُبْحانَک سُبْحانَک یا عَظیمُ اغْفِرْ لِی الذَّنْبَ الْعَظیمَ.
خواندن دعای: اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ
اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ الَّذِی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرآنَ وَ افْتَرَضْتَ عَلَى عِبَادِکَ فِیهِ الصِّیَامَ ارْزُقْنِی حَجَّ بَیْتِکَ الْحَرَامِ فِی هَذَا الْعَامِ وَ فِی کُلِّ عَامٍ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ فَإِنَّهُ لا یَغْفِرُهَا غَیْرُکَ یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ 
خواندن دعای: اللَّهُمَّ بِرَحْمَتِک فِی الصَّالِحِینَ
اللَّهُمَّ بِرَحْمَتِک فِی الصَّالِحِینَ فَأَدْخِلْنَا وَ فِی عِلِّیینَ فَارْفَعْنَا وَ بِکأْسٍ مِنْ مَعِینٍ مِنْ عَینٍ سَلْسَبِیلٍ فَاسْقِنَا وَ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ بِرَحْمَتِک فَزَوِّجْنَا وَ مِنَ الْوِلْدَانِ الْمُخَلَّدِینَ کأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَکنُونٌ فَأَخْدِمْنَا وَ مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّهِ وَ لُحُومِ الطَّیرِ فَأَطْعِمْنَا وَ مِنْ ثِیابِ السُّنْدُسِ وَ الْحَرِیرِ وَ الْإِسْتَبْرَقِ فَأَلْبِسْنَا وَ لَیلَهَ الْقَدْرِ وَ حَجَّ بَیتِک الْحَرَامِ وَ قَتْلا فِی سَبِیلِک فَوَفِّقْ لَنَا وَ صَالِحَ الدُّعَاءِ وَ الْمَسْأَلَهِ فَاسْتَجِبْ لَنَا [یا خَالِقَنَا اسْمَعْ وَ اسْتَجِبْ لَنَا] وَ إِذَا جَمَعْتَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ یوْمَ الْقِیامَهِ فَارْحَمْنَا وَ بَرَاءَهً مِنَ النَّارِ فَاکتُبْ لَنَا وَ فِی جَهَنَّمَ فَلا تَغُلَّنَا وَ فِی عَذَابِک وَ هَوَانِک فَلا تَبْتَلِنَا وَ مِنَ الزَّقُّومِ وَ الضَّرِیعِ فَلا تُطْعِمْنَا وَ مَعَ الشَّیاطِینِ فَلا تَجْعَلْنَا وَ فِی النَّارِ عَلَی وُجُوهِنَا فَلا تَکبُبْنَا [تَکبَّنَا] وَ مِنْ ثِیابِ النَّارِ وَ سَرَابِیلِ الْقَطِرَانِ فَلا تُلْبِسْنَا وَ مِنْ کلِّ سُوءٍ یا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ بِحَقِّ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ فَنَجِّنَا.

آگهی های اختصاصی

فرزاد جمشیدی مجری تلویزیون درگذشت

بهروز رضوی درگذشت
دکتر علی لاریجانی شهادت 68 سالگی

دکتر علی لاریجانی شهادت 68 سالگی
شهادت حضرت امام خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی

شهادت حضرت امام خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی
عبدالمجید ارفعی متخصص زبان های باستانی در 86 سالگی درگذشت

عبدالمجید ارفعی متخصص زبان های باستانی در 86 سالگی درگذشت
عنایت الله بخشی بازیگر سینما در 80 سالگی درگذشت

عنایت الله بخشی بازیگر سینما در 80 سالگی درگذشت
رضا رویگری درگذشت 79 سالگی (بازیگر سینما و تلویزیون)

رضا رویگری درگذشت 79 سالگی (بازیگر سینما و تلویزیون)
سعید پیردوست بازیگر سینما در 85 سالگی درگذشت

سعید پیردوست بازیگر سینما در 85 سالگی درگذشت
عثمان رحمان زاده پدر ژپتوی ایران درگذشت 69 سالگی - تسلیت

عثمان رحمان زاده پدر ژپتوی ایران درگذشت 69 سالگی
سینا قائمی مربی بدنساز مطرح جهانی درگذشت

سینا قائمی مربی بدنساز مطرح جهانی درگذشت
کالا به سبد اضافه شد!
سبد خرید